تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩
( 1 ) به سركشى اندازد مرا و از درويشى به فراموشى اندازد مرا ( يعنى از ذكر خداى تعالى ) و از گناهى كه نباشد توبه‌اى از براى آن و از ديدن « 1 » بدى در اهل من يا مال من . ( 2 ) 11 - دعائى كه در روز جنگ خيبر آن را جبرئيل عليه السلام براى پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله آورده است : خداوندا بدرستى كه من سؤال مىكنم از تو زود آمدن « 2 » سلامتى از جانب ترا و صبر نمودن بر بلاى ترا و بيرون رفتن از دنيا را به سوى رحمت تو . ( 3 ) 12 - تعويذى كه در روز جنگ وادى القرى « 3 » پيغمبر صلى الله عليه و آله با خود داشت و هر كسى آن را نوشته و به خود بياويزد در امان خداى متعال ، در حفظ خدا ، در حجاب او ، در غلبهء او و حمايت او خواهد بود و فرشتگان او را محافظت مىكنند : ابتدا مىكنم بنام خداى بخشندهء مهربان همهء سپاس « 4 » مر خدا را سزاوار است كه پروردگار عالميان است بسيار بخشندهء مهربان است صاحب روز جزاست همين ترا عبادت مىكنم و از تو يارى مىطلبيم راهنمائى كن ما را راه راست راه آن جماعتى كه انعام كرده‌اى تو بر ايشان نه خشم گرفته‌شدهء بر ايشان و نه گمراهانند ، خدا « 5 » نيست معبودى مگر خدا كه هميشه زنده و به خود برپاست ، فرا نمىگيرد او را سستى ، « 6 » و نه خوابى ، از براى اوست آنچه « 7 » در آسمان‌ها است و آنچه در زمين است ، كيست آن كه شفاعت كند نزد او مگر به اذن او ، مىداند آنچه را پيش روى ايشان است و آنچه را كه پشت سر ايشان است و احاطه نمىكنند آن‌ها به چيزى از علم او « 8 » مگر به آنچه او خواهد ، وسعت دارد كرسى او آسمانها و زمين را و به تعب نمىاندازد او را نگاهدارى آنها « 9 » و اوست بلند مرتبهء بزرگ . گواهى داده است خداى تعالى به اين كه نيست خدائى مگر او و
هامش
( 1 ) يعنى و از آن كه ببينم در اهل خود و مال خود چيزى چند را از بديها كه مفهوم و مهموم شوم . و اللَّه يعلم ( 2 ) يعنى سلامتى كه از جانب تو برسد به من . ( 3 ) وادى القرى قريه‌اى است از قريه‌هاى ما بين خيبر و طائف و پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله با كفّار در آن موضع جنگ نمودند و آن جنگ را ذات السلاسل خوانند و تفصيل آن در كتب تفاسير مذكور است . و اللَّه يعلم ( 4 ) سابقا در حرز حضرت جواد عليه السّلام اشاره به بعضى از سخنان و نكات در تفسير سورهء حمد شده احتياج به ذكر آن‌ها مرتبهء ديگر نيست . ( 5 ) يعنى خدا موجود و ثابت است يا آن كه خدا سزاوار پرستش است . و اللَّه يعلم ( 6 ) سابقا در حرز حضرت امام موسى عليه السّلام اشاره به بعضى از نكات شده احتياج به اعاده نيست . ( 7 ) يعنى همه اطاعت و انقياد او مىكنند يا آن كه مالك همهء آنها خداست . ( 8 ) يعنى از آنچه او علم به آن دارد . ( 9 ) يعنى آسمانها و زمين