( 1 ) 2 - دعائى كه پيغمبر صلى الله عليه و آله در روز جنگ احد خواندند :
ابن طاوس گويد كه روايت كرده شديم ما به سندهاى خود تا محمّد بن حسن صفّار كه او نقل نمود به اساتيد خود از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام و از غير ايشان در جنگ احد كه چون مردم از پيغمبر صلى الله عليه و آله متفرّق و پراكنده شدند يعنى همگى گريختند و آن حضرت را تنها گذاردند پس اين دعا را خواندند :
خداوندا از براى توست سپاس و به سوى توست شكوه و توئى مدد طلب كرده شده .
پس جبرئيل عليه السّلام نازل شده و عرضى كرد : اى محمّد ! به خدا قسم به تحقيق دعائى را كه ابراهيم عليه السّلام هنگامى كه در آتش انداخته شد و نيز يونس عليه السّلام وقتى در شكم ماهى بود ، خواندى . سپس حضرت امام صادق عليه السّلام فرمودند كه پيغمبر صلى الله عليه و آله همچنين در هر دعايى مىخواندند : ( 2 ) خداوندا بگردان مرا بسيار صبركننده « 1 » و بگردان مرا بسيار شكركننده « 2 » و بگردان مرا در پناه خود .
( 3 ) 3 - دعائى كه حضرت رسالت پناهى صلى اللَّه عليه و آله در شب احزاب خواندند :
ابن طاوس گويد اين دعا را از كتاب دعا و ذكر تاليف ابو الحسين بن سعيد نقل نمودم به سندهاى ما تا به او كه او روايت نموده از صفوان و او از علا ابن رزين ، از محمّد بن مسلم ، از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام كه فرمودند : پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله در شب احزاب « 3 » اين دعا را مىخواندند :
اى فريادرس اندوهناكان و اى برآورندهء حاجت بيچارگان ، بر طرف نماى از من همّ مرا « 4 » و غمّ مرا و مكروه مرا پس بدرستى كه مىدانى حال مرا و حالت اصحاب مرا و كفايت نماى مرا از ترس دشمن من .
راوى گويد كه سپس در حديث خود اين دعا را فرمود :
پس بدرستى كه بر طرف نمىكند اين را غير تو .
هامش
( 1 ) در بلاها و محنتها
( 2 ) در نعمتها و راحتها
( 3 ) جنگ خندق را احزاب از جهت آن گويند كه اجتماع نموده بودند قبايل عرب از قريش و جماعت حبشه و كنانه و اهل تهامه و يهودان بنى قريظه و بنى نظير موازى ده هزار كس و با يك ديگر متفق گشته به سركردگى ابو سفيان به محاصرهء مدينه آمده با مسلمانان جنگ نمودند . و اللَّه يعلم
( 4 ) همّ و غمّ هر دو به معنى اندوه است و فرق ميان هر دو سابقا مذكور شد . و اللَّه يعلم