مروّتش از بين مىرود و نه شهادتش نامقبول مىگردد .
شافعى [ براى اثبات اين ادعا ] به روايتى استدلال كرد كه بر پايهء آن دو كنيز در خانهء عايشه آواز مىخواندند . « 1 » از ديدگاه غزالى ، غنا اقسامى دارد و تغنّى كه حرامى را در پى نياورد حرام نيست « 2 » عبد الرحمن جزيرى نيز بر همين نظر است ؛ وى مىنويسد : غنا از آن جهت كه چرخاندن صدا در گلو و دهان است حرام نيست مگر اينكه از آن فتنه اى برخيزد ، مانند موردى كه شهوت را برانگيزد يا شرابخوارى و ترك واجبى را به دنبال آورد . « 3 »
حنبليان
فقيهان حنبلى نيز در غنا اختلاف نظر دارند ؛ بسيارى از آنان غنا را مباح و يا مكروه دانسته و برخى به حرام بودن آن فتوا دادهاند .
عبد الله بن أحمد بن قدامه مقدسى « 4 » ، محمد بن احمد بن قدامه در الشرح الكبير « 5 » ، عبد الله بن قدامه مقدسى در الكافي « 6 » ، ماوردى در الحاوى الكبير « 7 » ، شوكانى در نيل الأوطار « 8 » ، ابن حجر در كفّ الرعاع « 9 » ، جزيرى در الفقه .
هامش
« 1 » احياء علوم الدين ، ج 2 ، ص 250
« 2 » احياء علوم الدين ، ج 2 ، ص 250
« 3 » الفقه على المذاهب الأربعة ، ج 2 ، ص 42
« 4 » المغني ، ج 12 ، ص 41
« 5 » الشرح الكبير ، ج 12 ، ص 50
« 6 » الكافي ، ج 4 ، ص 272
« 7 » الحاوى الكبير ، ج 17 ، ص 188
« 8 » نيل الأوطار ، ج 8 ، ص 266
« 9 » كفّ الرعاع ، ص 63