و پيش از نقل حديث از منبع دوم ، به جاى شماره از مربع سياه استفاده كردهايم . و اگر يك حديث در دو منبع به عين عبارت نقل شده حديث را از منبع اقدم نقل كرده و نشانى منبع دوم را نيز ذكر كردهايم . بنا بر اين فقط در مواردى يك حديث بتمامه از دو منبع نقل شده كه اختلاف مغيّر معنى داشتهاند و إلَّا به صرف اشاره در پانوشت بسنده شده است .
3 . تفاوتهاى منابع حديثى بدقّت ضبط شده است .
4 . پيش از هر حديث دو شماره ديده مىشود : نخست شمارهء مسلسل احاديث سراسر اين بخش ، و دوم شمارهء ويژهء هر باب .
5 . در اين بخش هيچ حديثى تقطيع ، و در دو يا چند باب تكرار نشده است ، بلكه هر حديث فقط يك بار نقل شده است و اگر يك حديث با چند باب مناسبت داشته است در بابِ انسبْ نقلْ ، و در ابواب ديگر به آن با ذكر شماره ارجاع شده است و در احاديث طولانى كه بخش اندكى از آنها مربوط به غنا بوده است قسمتهاى غير مناسب حذف ، و با سه نقطه مشخص شده است .
6 . براى اينكه خواننده نيازى به مراجعهء به منابع نداشته باشد سند احاديث معلَّق به طور كامل ذكر شده است . همچنين پاره اى از اوصاف راويان را كه در منابع با اتّكا به سند سابق حذف شده است بين قلَّاب ذكر كردهايم .
7 . در ارجاع به منابعْ به ذكر شمارهء جلد و صفحه بسنده نشده ، بلكه تمام خصوصياتْ مانند كتاب و باب و شمارهء حديث ذكر شده است .
8 . احاديثى كه در اين بخش درج شده همه در منابع حديثى وجود داشته است و تنها يك حديث را در مآخذ نيافتيم و آن اين جمله است : « كلُ ما يُلْهيك فهو صنمك » « 1 » كه در اين بخش درج نكرديم و به ذكر آن در اينجا بسنده كرديم .
9 . چهار حديث از احاديث كتب اربعهء اوايل را در وافى نيافتيم كه عبارتند از .
هامش
« 1 » ر ك : همين مجموعه ، رساله 28 ، ص . 157