شماره هاى 39 ، 83 ، 102 ، 113 .
10 . چون بنا بر استقصا بوده است با مراجعهء به اين بخش به خوبى معلوم مىشود كه كداميك از احاديث و با چه سند و متنى در كدام منبع حديثى نقل شده است ، و ديگر نيازى به مراجعه به منابع نيست .
ج ) چند يادآورى
1 . چنان كه در مقدمهء بخش سوم بشرح گذشت فقيهان ما غنا را در مواضع مختلفى از فقه بحث كردهاند از جمله در كتاب الشهادات ، كه بعضاً به پيروى از فقيهان عامه بوده است ، ولى در منابع حديثى و كتب اربعه كه متأثّر از عامّه نبودهاند احاديث غنا را در كتاب الشهادات نياوردهاند ؛ بلكه مرحوم كلينى آنها را در دو جاى كافى ، يعنى كتاب الأشربة ، ذيل عنوان « باب الغناء » « 1 » ، و كتاب المعيشة ، ذيل عنوان « باب كسب المغنّية و شرائها . » « 2 » نقل كرده و احاديث آلات غنا را نيز در « باب الغناء » آورده است . شيخ صدوق نيز احاديث غنا در فقيه ذيل عنوان « باب حدّ شرب الخمر و ما جاء في الغناء و الملاهي » « 3 » و در مقنع ذيل عنوان « باب شرب الخمر و الغناء و ما يجب في ذلك من الحدّ و الحكم » و « باب الملاهي » « 4 » آورده و در « باب المكاسب و التجاراتِ » مقنع « 5 » و هدايه « 6 » اشاره اى به حرمت كسب مغنّيه كرده است . همچنين اين گونه احاديث در فقه الرضا عليه السلام ذيل عنوان « باب شرب الخمر و الغناء » درج شده است . « 7 » شيخ هم در .
هامش
« 1 » الكافي ، ج 6 ، ص 431 - 435
« 2 » الكافي ، ج 5 ، ص 119 - 120
« 3 » الفقيه ، ج 4 ، ص 41 - 42
« 4 » المقنع ، ص 455 - 458
« 5 » المقنع ، ص 362
« 6 » الهداية ، ص 314 - 315
« 7 » فقه الرضا عليه السلام ، ص 281 - 282