ولى شيعه اماميه يعنى همانهايى كه اكثريت مردم ايران و عراق و ميليونها از مسلمانان « پاكستان » و « هند » و صدها هزار از مردم « سوريه » و « افغانستان را تشكيل مىدهند از اينگونه افكار و عقايد بيزارند و آن را از بدترين انواع كفر و گمراهى مىشمارند ، آنها جز به توحيد خالص و يگانگى ذات خدا و عدم شباهت او به هيچيك از مخلوقات ايمان ندارند .
آنها خدا را از صفات مخلوق مانند ( امكان و تغيير و حدوث ) و آنچه با ( ازليّت و ابديّت ) ذات مقدس او منافات دارد منزه و پاك مىدانند ، و كتابهاى آنها - مخصوصاً كتابهايى كه در كلام و فلسفه تأليف شده - از اين گونه بحثها پر است ، اعم از كتابهاى مختصر مانند ( تجريد ) يا مشروح و مفصل مانند ( اسفار ) و هزاران كتاب ديگر كه خوشبختانه اكثر آنها به چاپ رسيده است .
در اين كتابها استدلالات كوبندهء فراوانى در ابطال تناسخ ، اتحاد ، حلول ، و تجسيم به چشم مىخورد كه اگر از روى انصاف و بى نظرى و خالى از هر گونه تعصب بررسى شود ارزش اين نسبتهاى ناروا و بى اساس كه طوفانهاى
أصل الشيعة وأصولها ( آيين ما ) ( فارسى ) — صفحة 97
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٩٧