بگويند : « متأسّفانه بت پرست بود و براى خدا شريكى قرار داده بود ! » داستان « مؤمن الطاق » با « ابوحنيفه » در اين مورد معروف است . « 1 »
در هر صورت منظورم اين نيست كه در اينجا يا در جاى ديگر از اين عقيده ( رجعت ) دفاع كنم ، زيرا اين مسأله در نظر من كوچكتر و كم اهميّتتر از آن است كه مورد اين گونه بحثها قرار گيرد اين بحث حتى به اندازهء سر ناخنى در نظر من اهميّت ندارد .
بلكه منظورم اين است كه احمد امين نويسندهء فجرالاسلام را به اشتباه و حملهء بى موردش واقف سازم .
تهمت عجيب ديگر
يكى ديگر از نسبتهاى ناروا و بى اساسى كه اين نويسنده به شيعه داده است اين است كه مىگويد : « شيعه عقيده دارد كه آتش دوزخ بر شيعيان جز به مقدار كمى - حرام است » !
نمىدانم در كدام كتاب از كتابهاى شيعه چنين مطلبى را ديده است ؟ آيا سزاوار است كسى كه در مقام بحث و انتقاد و تجزيه و تحليل عقايد و مذاهب برآمده چنين نسبت سوء و ناروايى بدون هيچ گونه دليل و مدرك به جمعيّتى بدهد ؟ آيا اين روش غير علمى را هيچ محققى مىتواند بپذيرد ؟
مگر در كتابهاى مختلف شيعه اين حقيقت صريحاً اعلام نشده است كه :
« إنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ خَلَقَ الْجَنَّةَ لِمَنْ أطَاعَهُ وَلَوْ كَانَ عَبْداً حَبَشِيّاً وَخَلَقَ النَّارَ لِمَنْ عَصَاهُ وَلَوْ كَانَ سَيِّداً قَرَشِيّاً
؛ خداوند بهشت را براى اطاعت كنندگان آفريده اگر چه غلام حبشى باشد ، و دوزخ را براى گنهكاران آفريده اگر چه سيّد قرشى باشد » « 2 » و امثال اين روايات از ائمه هدى عليهم السلام بسيار نقل شده است .
هامش
( 1 ) . الايقاظ من الهجعة ، ص 278
( 2 ) . مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3 ، ص 292