نوع ازدواج فقط در دو مورد با يكديگر فرق دارند :
1 . در ازدواج موقت زن و مرد از يكديگر ارث نمىبرند ( ولى البتّه فرزند آنها از هر دو ارث مىبرد ) .
تازه اين در صورتى است كه در عقد ، شرط ارث نكنند ، بنابراين اگر هنگام اجراى صيغهء عقد شرط نمايند كه از يكديگر ارث ببرند اين حق براى آنها ثابت خواهد بود .
2 . در ازدواج موقت ، زن حق « نفقه » ندارد و تنها همان مهر خود را مىتواند بگيرد ، ولى قابل توجه اينجاست كه چون مهر حد معينى ندارد و از طرفى مدت اين ازدواج هم طبق قرارداد معلوم است ، زن مىتواند با توجه به مقدار مدت ، مخارج خود را پيش بينى كرده و به مقدار مهر بيفزايد ، و شايد اينكه در اسلام دستور داده شده در اين نوع ازدواج « مهر » صريحاً در متن عقد ذكر شود براى مراعات همين نكته و امثال آن بوده است .
روى اين حساب اين دو مورد تفاوت حقوقى ( يعنى ارث و نفقه ) چون هر دو قابل تغيير و تابع طرز قرارداد است ( حق ارث را با شرط كردن در متن عقد ، و نفقه را از طريق اضافه نمودن مهر مىتوان تأمين نمود ) فاصله زيادى ميان اين دو نوع ازدواج از نظر آثار ايجاد نمىكند .
از توضيحات بالا اين نكته روشن گرديد كه : افراد كم اطلاع يا مغرضى كه مىگويند در ازدواج موقت زن به صورت يك « كنيز » يا يك « كالاى تجارتى » به فروش مىرسد و يا به صورت يك قاليچه يا يك دست لباس در مىآيد و به اجاره داده مىشود كاملًا غير منطقى و نادرست و دور از حقيقت است .
كجاى قانون « ازدواج موقت » مىگويد زن به صورت كنيز و برده در آيد يا مانند يك كالا فروخته يا اجاره داده شود ؟ !
أصل الشيعة وأصولها ( آيين ما ) ( فارسى ) — صفحة 232
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٣٢