( سال دهم هجرى ) بوده « 1 » ، و طبق نقل بعضى ديگر در غزوه تبوك ( سال نهم هجرى ) اتّفاق افتاده است . « 2 »
به روايتى در غزوهء اوطاس يا غزوهء حنين واقع شده ( سال هشتم هجرى ماه شوال ) « 3 » و به روايت ديگرى روز فتح مكه ( سال هشتم هجرى ماه رمضان ) صورت گرفته است . « 4 »
بعضى مىگويند پيغمبر صلى الله عليه و آله آن را در فتح مكه مجاز نمود و سپس پس از چند روز در همانجا آن را تحريم كرد ! « 5 »
ولى معروف در ميان آنها اين است كه نسخ اين حكم در غزوهء خيبر ( سال هفتم هجرى ) يا در عمرة القضاء ( در همان سال در ماه ذىالحجه ) رخ داده است ! « 6 »
اگر ما تمام اين گفتگوها را به عنوان روايت بپذيريم بايد قبول كنيم كه اين موضوع پنج يا شش مرتبه حلال و سپس حرام شده ، نه فقط دو مرتبه و سه مرتبه آنچنان كه دانشمند اهل سنّت « نووى » و بعضى ديگر در « شرح مسلم » گفتهاند ! « 7 »
اى علماى اسلام ! اين چه بازى است كه بر سر مسائل دينى در آوردهايد ؟ ! آيا هيچ عقلى اين روش را مىپسندد ؟
هامش
( 1 ) . سنن ابوداود ، ج 2 ، ص 227 ؛ طبقات ابن سعد ، ج 4 ، ص 348 ؛ سنن بيهقى ، ج 4 ، ص 348
( 2 ) . سنن بيهقى ، ج 7 ، ص 207 ؛ الجامع لاحكام القرآن ، ج 5 ، ص 130 ؛ مجمع الزوائد ، ج 4 ، ص 264 ؛ فتح البارى ، ج 11 ، ص 73
( 3 ) . صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 1023
( 4 ) . همان مدرك ، ص 1025 ؛ مجمع الزوائد ، ج 4 ، ص 264 ؛ سنن بيهقى ، ج 7 ، ص 202 ؛ سنن دارمى ، ج 2 ، ص 140 ؛ مصنف ابن ابىشيبه ، ج 4 ، ص 292
( 5 ) . سنن بيهقى ، ج 7 ، ص 202 ؛ صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 1025
( 6 ) . صحيح مسلم ، ج 3 ، ص 1027 ؛ سنن ابن ماجه ، ج 1 ، ص 630 ، ح 1961
( 7 ) . شرح مسلم ، ج 9 ، ص 180