كلمة في آفات اللّسان
پوشيده نماند كه بسيارى از آفات از غيبت و بهتان و دروغ و سخريه و جدال و مراء و مزاح و تكلم بفضول و فحش و غيرها از مفاسد زبانست و ضرر اين عضو به انسان زياده از ساير اعضاء است و آن بهترين آلات است براى شيطان بجهة گمراه كردن نبى نوع انسان پس هر كه آن را مطلق العنان ساخت شيطان او را بوادى هلاكت رسانيد و بسر منزل خذلان و فلاكت كشانيد لا جرم در حديث نبوى ( ص ) وارد شده كه بيشتر چيزى كه مردمان را داخل جهنّم مىكند زبان است و فرج و نيز فرموده كه هر كه محفوظ ماند از شرّ شكم و فرج و زبان خود بتحقيق كه از همه شرور محفوظ است و از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقولست كه هيچ روزى نيست مگر آنكه هر عضوى از اعضاء به زبان خطاب مىكند و ميگويد ترا به خدا قسم مىدهم كه ما را به عذاب نيندازى و در روايت ديگر است كه گويند در حقّ ما از خدا بترس چه اگر تو راست باشى ما همه راستيم و اگر تو كج شوى ما همه كج ميشويم آرى اكثر محنتهاى دنيويه و مفاسد دينيّه منشأ آن زبان است
زبان بسيار سر بر باد داده است * زبان ما را عدوى خانه زاد است
و ضدّ همه آفات زبان خاموشى است كه زينت عالم و پرده جاهل است و درى است از درهاى حكمت در حديث نبوى است من صمت نجى و در وصاياى لقمان است به فرزند خود كه اگر چنان پندارى سخن تو نقره است