ادنى ريا شركست و نيز فرموده كه ريا كار را روز قيامت به چهار نام ندا ميكنند ميگويند اى كافر اى فاجر اى غادر اى خاسر عمل تو فاسد و اجر تو باطل شد تو را امروز در پيش ما نصيبى نيست بگير مزد خود را از آنكه عمل براى او ميكردى ايخدعهكننده و نيز فرمودند كه بهشت تكلّم كرد و گفت همانا من حرامم بر هر كه بخيل و ريا كار است
كليد در دوزخست آن نماز * كه بر روى مردم گذارى دراز
اگر جز به حق ميرود جاده است * بر آتش فشانند سجّاده است
و احاديث در مذمّت ريا بسيار است و كافيست در خباثت آن كه در هر عملى كه داخل شود به فتواى فقهاء آن عمل باطل و از درجه قبول هابطست بعضى از علماء فرمودهاند مبادا جاهلى از روى بىادراكى افتراء بر خدا و رسول بسته و ريا را در عزاى حضرت سيّد الشهداء ارواحنا فداه جايز و شرط اخلاص را بردارد و چنان گمان كند كه تباكى بمعنى گريه بر خود بستن و به صورت باكى در آمدنست مراد ريا در گريه باشد و اين را از فضايل مخصوصه آن حضرت شمرده چه بالضّروره گريه بر حضرت سيّد الشّهداء ( ع ) عبادت است و ريا در عبادت مثل قياس در ادلّه و رباء در معاملات به هيچ وجه جايز نيست و چگونه ذى شعورى احتمال دهد كه وجود مبارك حسين ( ع ) كه تحمّل نمود آن همه مصائبى را به جهت اساس توحيد ذات مقدّس بارى تعالى و اعلاء كلمه حق در اتقان مبانى دين مبين و حفظ آن از تطرق بدعتهاى ملحدين سبب شود براى جواز معاصى و اكبر موبقات كه آن رياء و شرك اصغر است ان هذا الا اختلاق