بيهقى در كتاب « الدلائل » و يعقوب بن سفيان در تاريخش از « عبد اللّه بن زرير غافقى » روايت كردهاند كه گفت : از على بن ابى طالب عليه السّلام شنيدم كه ميگفت : اى مردم عراق ! هفت تن از شماها در عذراء كشته خواهند شد كه به « اصحاب اخدود » مانندهاند .
( 1 )
ياران شهيد حجر -
در گذشته دانستيم كه ياران حجر ، گلهاى سر سبد مردان خدا و زبدگان انگشت شمار رجال دين بودند و بتعبير فرمودهء حسين بن على عليه السّلام : « نمازگزارانى عابد بودند كه ظلم را تقبيح مىكردند و بدعتها را بزرگ مىشمردند و در راه خدا نكوهش ملامتگران را به چيزى نمىگرفتند . . . »
همچنين ديديم كه ديگر بزرگان مسلمان چگونه هرگاه نام حجر را ميبردند ، از آنان نيز ياد مىكردند .
و اگر بازى تقدير يا كنترلهاى دستگاه اموى ميخواستهاند نام آن بزرگمردان را در زواياى فراموشى بيفكنند ، اين مقدار جاى هيچگونه ترديد و گمانى نبوده كه اين عده ، شهيدان عقيده و فكر و قربانيان حق مغصوب بودهاند و همين براى فضل و شكوه و نامآورى آنان در تاريخ بسنده است .
( 2 ) معاويه در حج « مقبولى ! ! » كه پس از قتل اين عزيزان بزرگوار گزارد ، در مكه با حسين بن على عليهما السلام ملاقات كرد و از روى كبر و تفرعن گفت : شنيدى با حجر و يارانش كه شيعيان پدرت بودند چه كرديم ؟
آن حضرت فرمود : چه كردى ؟ ! گفت : آنها را كشتيم و كفن كرديم و بر