او را فرا خواند و فرمانى را - كه بطور كامل به دست ما نرسيده و فقط بخشى از آن را بعضى از مآخذ نقل كردهاند - به دو داد . در اين فرمان چنين آمده است :
( 1 ) « هان اى پسر عمو ! اينك من دوازده هزار تن از سواران عرب و پارسايان شهر را با تو مىفرستم . يكتن از آنان با يك لشكر برابر است . آنان را كوچ ده و بدان كه بايد با آنان زبان نرم و روى باز و فروتنى تمام داشته باشى و با آنان همنشينى كنى زيرا اينها بازماندهى ياران يكرنگ امير المؤمنيناند . آنها را بر كنارهى فرات ببر و سپس تا هر جا به معاويه برسى پيش برو . هرگاه با معاويه روبرو شدى او را نگاهدار تا من خود برسم و من به فاصلهئى اندك ، بر اثر تو روان خواهم شد . بايد هر روز مرا از خبر خود آگاه سازى . در كارها با اين دو نفر - قيس بن سعد و سعيد بن قيس - مشورت كن . و چون به معاويه رسيدى نخست به جنگ مپرداز تا او شروع كند اما اگر او شروع كرد آنگاه تو هم بجنگ .
اگر كشته شدى فرماندهى با قيس بن سعد است و اگر او هم كشته شد ، با
هامش
روبرو شدند . . » مؤلف : اين موصل - همانطور كه حموى در معجم اشاره كرده - يكى از آباديهاى « مسكن » است كه مرقد حضرت « سيد محمد » فرزند امام على الهادى عليه السلام در نزديكى آن واقع شده . و اين غير از شهر موصل معروف است . بنا بر اين ميان روايت يعقوبى و گفتهى ديگر مورخان دربارهى محل فرود آمدن سپاه معاويه ، منافاتى وجود ندارد ، زيرا « موصل » و « حيوضه » و « جنوبيه » همه از آباديهاى « مسكن » بودهاند و شايد لشكر معاويه همهى اين روستاها را تصرف كرده و از اينرو و در هر يك از روايات تاريخى نام يكى از آنها آمده است . و ما از اين جهت به آوردن نام « جنوبيه » اكتفا كرديم كه در نامهى قيس بن سعد به امام حسن - كه به تفصيل در جاى خود خواهد آمد - اين نام آورده شده است .