با اهل كتاب بعد از قبول جزيه واخذ جزيه از ايشان بر وجه خوارى نمودن آن وخوار داشتن .
الاية الثامنة قوله تعالى فى سورة محمد : ( فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقابِ حَتَّى إِذا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وإِمَّا فِداءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزارَها ذلِكَ ولَوْ يَشاءُ الله لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ ولكِنْ لِيَبْلُوَا بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍ والَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ الله فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمالَهُمْ سَيَهْدِيهِمْ ويُصْلِحُ بالَهُمْ ويُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَها لَهُمْ ) ( 4 ) .
يعنى پس هر گاه محاربه كنيد اى مؤمنان با كافران پس بزنيد گردنهاى ايشان را زدنى تا وقتى كه بسيار بكشيد ايشان را بى عوض بعد از محكم كردن ايشان يا آزاد كنيد ايشان را با عوض تا آن زمان كه جنگ تسكين يابد . اينست امر خداى تعالى و اگر مىخواست خداى تعالى هر آينه انتقام مىكشيد ازيشان بى مقاتله ومحاربه شما با ايشان و ليكن امر فرمود شما را به محاربه ء ايشان تا امتحان كند بعضى از شما را با بعضى كه بچه طريق سلوك مىكنند با هم و آنان كه كشته شدند در راه خداى تعالى پس هر گز ضايع نخواهد گردانيد خداى تعالى عملهاى ايشان را زود باشد كه راه راست نمايد خداى تعالى ايشان را به بهشت ونيكو گرداند حال ايشان را در آخرت و در آورد ايشان را در بهشت در حالتى كه
هامش
4 - اهل جزيه متصف به چند صفت هستند .
( صفت اولى ) اين كه ايمان به توحيد ندارند .
( صفت ثانيه ) اين كه اقرار به بعث وحشر ندارند .
( صفت ثالثه ) اين كه حرام خدا ورسول را حرام نمىدانند .
( صفت رابعه ) اين كه متدين بدين حق نيستند .
ومقصود از تعرض به اين اوصاف تميز يهود و نصارى كه جزيه از ايشان قبول مىشود از مشركان ومطلق كفار و اهل بغى است چون كه غايت قتل از ايشان اسلام است فقط جزيه قبول نيست .