الاية الثانية قوله تعالى فى سورة البقرة ايضا : ( واقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ والْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ولا تُقاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ حَتَّى يُقاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِنْ قاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ ) ( 191 )
يعنى بكشيد اى مؤمنان كافران را هر جا كه بيابيد ايشان را وقادر باشيد بر كشتن ايشان و بيرون كنيد ايشان را يعنى كافران را هر جا كه بيرون كردند شما را از آنجا و بيرون كردن از وطن بدتر است ايشان را از كشتن ومقاتله مكنيد با كافران نزد مسجد الحرام تا آن زمان كه ايشان مقاتله كنند با شما در مسجد حرام پس اگر مقاتله كنند كافران با شما در مسجد حرام پس بكشيد ايشان را در مسجد حرام همچنين است كه مذكور شد جزاى كافران در دنيا ( سبب نزول ) اين آيه آن بود كه چون صلح حديبيه واقع شد مسلمانان ترسيدند كه مبادا در سال آينده كه مراجعت نمايند كافران وفا نكنند بعهد خود و در مقام مقاتله در آيند پس ضرورت شود كه با ايشان مقاتله بايد كرد پس آخر اين آيه نازل شد كه : ( ولا تُقاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ ) تا آخر .
لكن اين حكم منسوخ است ( 1 ) با آيات دالة بر وجوب مقاتله با كفار در حل و حرم مطلقا ومراد از ثقف يافتن است وحيث دلالة مىكند بر عموم مكانها
هامش
( 1 ) در ميان مفاد آخر آيه كه ( ولا تُقاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ ) وميان مفاد اول آيه ء ( واقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ ) هيچ منافاتى نيست تا قائل به نسخ باشيم زيرا كه قوله تعالى ( ولا تُقاتِلُوهُمْ ) الخ به منزله ء تخصيص وتقييد است از عموم يا اطلاق امر به قتال در اول آيه ( واقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ ) و همچنين قوله تعالى ( فَإِنْ قاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذلِكَ ) مفهوم آيه را بيان مىكند پس آيه ء شريفه بشراشرها محكم ومتقن هيچ نسخى راه نيافته است چنان كه در كتاب اثبات الايات ( ج 1 ص 68 ) مفصلا بيان نموده ايم رجوع بكتاب مزبور بهتر است .