سبب نزول اين آيت وآيت : ( لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ ) ( 114 النساء ) كه سابقا گذشت يكيست .
وقول او ( : ( بِما أَراكَ الله ) اذا اريت ) بمعنى اعلام است وماء عبارتست از مضمون جمله كه متضمن مفعول ثانى وثالث اوست وعايد بما مقدر است يعنى بما اراكه الله يعنى به آن چه عالم گردانيده است ترا خداى تعالى به آن طريق وحى .
وخصيم فعليست بمعنى فاعل از خصومت بمعنى دشمنى كردن ومجادله نمودن با كسى .
و اين آيت ( 1 ) نيز دالست بر وجوب حكم به راستى وعدم جواز تقويت
هامش
( 1 ) آيه ء شريفه به مطالبى ارشاد نمايد بشرح زير :
1 - اين كه خداوند متعال پيغمبر خود را مخاطب نموده به اين كه حكم كن در ميان مردم بطريق وحى شده .
2 - اين كه حكم بايد بدليل وحى : كه به واسطه ء قرآن يا به واسطه ء سنت حضرت رسول اكرم ( ص ) باشد .
3 - اين كه خداوند عالم از باب تأكيد به حضرت رسول اكرم ( ص ) توصيه مىفرمايد كه در موضوع رفع خصومت به نفع خائنان مجادله مكن بلكه به نفع اشخاص بريء وتبرئه آنها خصيم باش با حكم كردن بطريق وحى شده .
4 - اين كه مدافعه از يكى از متخاصمين وتلقين وتفهيم طريق اثبات ادعا به مدعى خارج از وظيفه حاكم است چنانچه مىفرمايد ( ولا تَكُنْ لِلْخائِنِينَ خَصِيماً ) .
5 - اين كه مر حاكم راست طلب اصلاح از خدا ودرخواست موفقيت به قضاوت در ميان متخاصمين ومترافعين چنانچه پس از نهى از مخاصمه به نفع خائنين مىفرمايد :
( وَاسْتَغْفِرِ الله إِنَّ الله كانَ غَفُوراً رَحِيماً ) 106 .
يعنى طلب اصلاح حال وموفقيت بامر قضاوت از خدا كن به درستى كه خدا مصلح كارها ورحم كننده است .