الاية السادسة قوله تعالى فى سورة النساء ايضا : ( إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما أَراكَ الله ولا تَكُنْ لِلْخائِنِينَ خَصِيماً ) ( 105 ) .
هامش
عليه تفاوت گذشت و يا رشوه گرفت وطرفدارى نمود .
3 - حكم بايد از روى حق وعدل وانصاف صادر شود .
4 - بزرگوارى شخص با اطاعت از قوانين محرز مىگردد اشخاص بزرگ نبايد در مخاصمه برترى فروشى نمايند .
5 - عدالت در حكم وقضاوت و همه را يكسان ديدن و به عدالت رفتار نمودن اموريست كه خداوند با اين سخنان موعظه ء نيك وپند مىدهد .
6 - خداوند متعال جميع اعمال مردم را ديده وشنيده هيچ چيز نمىتواند از او مخفى بماند ( إِنَّ الله كانَ سَمِيعاً بَصِيراً ) .
( يادآورى ) خطاب در آيه به حكام قضاوت ورؤساء واشخاص بزرگانست واى به حال چنين كسانى كه وفق مفاد آيه ء شريفه رفتار نمىكنند .
وآئين شرع را به كنار انداخته دين را منسوخ مىبينند و با اين حال چطور قطع وفصل حاصل مىشود .
قضاة وحكام امروزه لازمست از قضاة حق پيروى كنند و از افعال وگفتار حضرت على عليه السّلام صادره در موضوع قضاة وقضاوت سرمشق گيرند .
روزى حضرت على عليه السّلام با يهودى در زمان خلافت آن بزرگوار به پيش شريح قاضى ( منصوب از طرف خود حضرت على عليه السّلام ) رفتند قاضى پس از ديدن تشريف فرمائى حضرت على از محل خود حركت كرده حضور حضرت ايستاد حضرت على عليه السّلام اشاره فرمود تا بنشيند بعد آمده با يهودى برابر قاضى ايستادند ( چون كه در مرافعه در قانون شرع انور شرط است كه هر دو خصم با هم برابر بايستند و به حاكم جايز نيست كه بين آنها تفاوت گذاشته بيكى احترام كرده و به ديگرى اعتناء نكند ) تا شروع به مرافعه گرديد .