خداى تعالى .
ووجه تعبير به اوصاف ثلثه يا تفنن است بنا بر آن كه مراد از فسق مطلق خروج از طاعت خداى تعالى باشد .
يا آن كه تعبير بكفر مبنى بر آنست كه عدم حكم به آن چه خدا فرموده و حكم كردن بخلاف آن از جهت انكار حكم خداى تعالى واعتقاد حقيت خلاف آن باشد .
وتعبير بظلم وفسق مبنى بر آنست كه عدم حكم به آن چه خدا فرموده از روى اعتقاد باشد .
چنان كه مرويست از ابن عباس پس از آن حيثيت كه تعديست بر غير ظلم باشد بر غير چه متبادر از آن ظلم بر غير است و از آن حيثيت كه خلاف حكم خداى تعالى است فسق باشد .
و بر هر تقدير آيات مذكوره دلالت مىكند بر آن كه واجبست حكم به آن چه خداى تعالى فرموده .
الاية الخامسة قوله تعالى فى سورة النساء : ( إِنَّ الله يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الأَماناتِ إِلى أَهْلِها وإِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ ) ( 56 ) .
تفسير اين آيت به تمام در كتاب عقود گذشت وغرض از ايراد او اينجا آنست كه دلالت مىكند بر وجوب حكم حكام شرع ميان مردم بر وجه عدالت وراستى ( 1 ) .
هامش
( 1 ) خلاصه ء مفاد آيه ء شريفه اموريست بشرح زير :
1 - امانتها را بايد به صاحبانش مسترد كرد .
2 - در قضاوت بايد به عدل رفتار نمود به طورى كه نبايد بين دو طرف مدعى ومدعى