الاية السابعة قوله تعالى فى سورة المائدة : ( وكَتَبْنا عَلَيْهِمْ فِيها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ والْعَيْنَ بِالْعَيْنِ والأَنْفَ بِالأَنْفِ والأُذُنَ بِالأُذُنِ والسِّنَّ بِالسِّنِّ والْجُرُوحَ قِصاصٌ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ ) ( 45 ) .
يعنى واجب گردانيده ايم بر يهود در تورات آن را كه نفس قصاص كرده شود در مقابل نفس و چشم در مقابل چشم و بينى در مقابل بينى و گوش در مقابل گوش ودندان در مقابل دندان وجراحتها نيز محل قصاصاند پس كسى كه تصدق كند به قصاص كه حق اوست پس آن تصدق كفارتست مر گناهان او را .
ظاهر آنست كه ضمير : ( عَلَيْهِمْ ) راجع است بيهود وضمير : ( فِيها ) به تورات كه در سابق مذكورند .
و كلمه ء با در قول او ( بِالنَّفْسِ ) ونظاير او بمعنى مقابله است يا سببيت و در جزء اول در معطوفات مذكوره دو قرائتست نصب به اعتبار لفظ اسم ان و رفع به اعتبار محلش و جزء ثانى معطوفات مذكوره معطوفست بر خبر ان .
وقول او ( قِصاصٌ ) مضاف اليه مضاف مقدر است يعنى ذات قصاص وقصاصات مذكوره در نفس و اطراف اگر چه مكتوبند در تورات معتبر ومعمولند در شرع ما نيز به اتفاق ليكن مخصصند به شرايط معتبره بر قصاص نفس و اطراف وجروح
هامش
ديه ء غلام وكنيز ارزش خود آنهاست .
مدت اداء ديه ء قتل خطائى سه سال وقت است .
مدت اداء ديه ء قتل شبيه عمد دو سال وقت است .
مدت اداء ديه ء قتل عمدى يك سال است .
در قتل خطاء و شبيه عمد وراث حق قصاص ندارند .
در قتل عمد وراث مخيرند بين اخذ ديه وقصاص .
در قتل عمد توبه پذيرفته نمىشود .