تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 651

مساهمون:

ص٦٥١

كتاب الحدود

اين كتاب در بيان حدود ( 1 ) است وحدود جمع حد است وحد در لغت بمعنى منع است وبمعنى حايل ميان دو چيز وبمعنى نهايت چيزى . و در شرع عبارتست از عقوبتى كه تعيين كرده است شارع او را بر مكلف به جهت ارتكاب معصيتى ومناسبت ميان اين معنى و هر يك از معانى لغويه واضح است . واو چند قسم است و اقسامى كه در كتاب الله مذكور است چهار است اول حد زنا و در او چهار آيتست :
هامش
( 1 ) بدان كه خداوند متعال بندگان خود را مجبور بر طاعات و بر معاصى نكرده بلكه با اعطاء قدرت و اختيار امر به اطاعت و نهى از معصيت فرموده است . و همچنين ايشان را بدون تكليف خلق نكرده بلكه براى نفع ايشان واصلاح دنيا و آخرت احكامى تشريع وحدودى مقرر فرموده است . و براى هر كسى كه از حدود الهى تجاوز كند عقوبتى وكيفرى بعنوان حدود معين جعل فرمود از روى لطف و كرم . تا اين كه در اثر اجراى سياست وتأديب دينى در جامعه ء بشرى عدالت حكم فرما بوده تا به واسطه ء آن به طاعت موجبه ء رحمة و اصل گشته انجام وظيفه بندگى را در زير پرچم عدالت به جاى آورند . حدودى كه در شرع اسلامى براى سياست و جلوگيرى از متجاوزين مقرر گرديده اگر قدرى معين گشته است آن را در اصطلاح اهل شرع حد مىگويند و اگر قدرى معين نگشته است آن را تعزير اطلاق مىكنند .