تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 540

مساهمون:

ص٥٤٠
ومراد از طعام ايشان نزد اصحاب ما غير ذبايح ايشانست مثل غلات ( 1 ) و ساير اطعمه ء ايشان كه از جنس ذبايح ايشان نباشد چنان كه مرويست از امام صادق عليه السّلام . وبدليل آيات داله بر آن كه ميته و حيوانى كه ذبح او بىتسميه واقع شود حرام است چنان كه گذشت زيرا كه تسميه ء كافر مطلقا صحيح نيست ( 2 ) . وقول او ( وطَعامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ ) اشارتست به آن كه طعام مسلمانان نيز حلال است بر اهل كتاب هم چنان كه طعام اهل كتاب حلال است بر مسلمانان . و از اينجا مفهوم شود كه كفار مأمورند به فروع اسلام هم چنان كه مأمورند به اصول آن . وبيان حليت طعام اهل كتاب از غير ذبايح ايشان بعد از بيان حليت طيبات با آن كه طعام ايشان كه از جنس ذبايح ايشان نباشد داخل است در طيبات از جهت اهتمام است بشأن اين طعام ايشان تا اين كه توهم نشود كه هم چنان كه ذبايح ايشان حلال نيست غير ذبايح ايشان نيز حلال نيست پس اشكالى نباشد در بيان حليت طعام ايشان بمعنى مذكور بعد از بيان حليت طيبات چنان كه بعضى بر خود مشكل گردانيده اند . ومخفى نيست كه آيت مذكوره دلالت مىكند بر حليت چيزهاى پاك ( الا ما أخرجه الدليل ) و بر حليت طعام اهل كتاب از غير ذبايح ايشان بر اهل اسلام
هامش
( 1 ) فى اقرب الموارد ج 1 ص 708 ( الطعام ) ايضا : اسم لما يؤكل كالشراب لما يشرب ج اطعمة وجمع الجمع اطعمات وقد غلب الطعام إلى البر ومنه ( كنا نخرج صاعا من طعام وصاعا من شعير ) وربما اطلق على الحبوب كلها . ( 2 ) چون كه تسميه ء كافر خالى از شرك نيست مثل اين كه مىگويند ( باسم من كان العزير او المسيح ابنه ) والبته اين قبيل تسميه غير از تسميه ء خداست به توحيد واخلاص .