مذكوره كه حكم به تحريم آنها كرده شده .
ولفظ كم حرف خطابست .
وفسق بمعنى خروج است از طاعت خداى تعالى و ظاهر آنست كه تنوين فسق از براى تعظيم باشد يا مبالغه شود در تحريم امور مذكوره .
ومخفى نيست كه آيت مذكوره دالست بر تحريم اشياء مذكوره بخصوص ( 1 ) الا ما اخرجه الدليل مثل خونى كه مانده باشد در گوشت بعد از ذكات شرعى وسپرز بقول بعضى كه مستثنى اندازدم و ماهى وملخ كه مستثنى انداز ميته بحديث نبوى صلى الله عليه وآله وسلَّم كه احل لكم ميتتان يعنى ماهى وملخ و ذكر حيوانات مذكوره بعد از ميته تخصيص است بعد از تعميم از جهت اهتمام بشأن آنها بنا بر آن كه خوردن آنها عادت بود در جاهليت .
چنان كه قمار باز لام وريختن خون در روده ها بريان كردن آن و خوردن آن
هامش
( 1 ) محرمات مذكوره در آيه ء شريفه بشرح زير مىباشد :
1 - ميته ء حيوان حلال گوشت 2 - خون حيوانى كه در موقع ذبح ريخته مىشود 3 - گوشت خوك 4 - گوشت حيوانى كه به غير از نام خدا كشته شود 5 - حيوان خفه شده 6 - حيوانى كه بضرب سنگ يا چوب كشته شده باشد 7 - حيوانى كه از جاى بلندى افتاده و يا به چاه بيافتد و بميرد 8 - حيوانى كه بشاخ حيوان ديگر بميرد 9 - باقى مانده ء حيوانى كه به وسيله ء درنده ء ديگر خورده شود مگر اين كه زنده درك شود وطبق موازين شرع اسلامى ذبح شود و دست و پا زند 10 - حيوانى كه براى تعظيم به سنگها وتظاهر آن ذبح شود 11 - فالگيرى حرام بوده فسق مىباشد و نبايد به وفق آن اقدام به كارى باشد .