الاية العاشرة قوله تعالى فى سورة البقرة ايضا : ( وإِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِالله والْيَوْمِ الآخِرِ ذلِكُمْ أَزْكى لَكُمْ وأَطْهَرُ والله يَعْلَمُ وأَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ ) ( 432 ) .
يعنى هر گاه كه طلاق دهيد زنان خود را پس برسند بر منتهاى عدت خود پس منع مكنيد ايشان را از آن كه شوهر كنند كسانى را كه خواستگارى ايشان مىكنند وقتى كه راضى شوند به نكاح يكديگر در ميان يكديگر بطريق مشروع ومعقول اين نهى كه مذكور شد پند داده مىشود به او وتابع ومنقاد گردانيده مىشود او را كسى كه باشد از شما كه ايمان آورده باشد به خداى تعالى وبروز قيامت از جهة آن كه امتثال وانقياد اوامر ونواهى الهى نافعتر است مر شما را و پاك كننده تر است مر شما را از چرك گناه وخداى تعالى مىداند مصلحت دنيا و آخرت شما را وشما نمىدانيد .
مراد از بلوغ اجل در اين آيت رسيدن است به آخر عدت وانقضاء او بحسب حقيقت ( 1 ) چنان كه متبادر است .
هامش
( 1 ) ومراد از بلوغ در اين آيه ء كريمه انقضاى حقيقى عده است بنا بر اين كه خطاب مر اولياء زنان راست .
ومخفى نيست كه حمل بلوغ اجل به انقضاى تقريبى در آيه ء اولى وتحقيقى در آيه ء ثانيه به قرينه ء ( فَأَمْسِكُوهُنَّ ) در اولى و به قرينه ء ( فَلا تَعْضُلُوهُنَّ ) در ثانيه اولى است .
زيرا اگر مراد از بلوغ اجل انقضاى حقيقى باشد آن وقت امر به امساك ورجوع به زوجه ء مطلقه با حرف فاء در آيه ء اولى صحيح نمىشود ) چنانچه نهى از منع ازدواج مطلقه با زوج قبل از انقضاى حقيقى عده جايز نيست به جهت اين كه مادامى كه عده منقضى نشده علقه ء زوجيت قطع نشده است مىتواند زوج اولى