يكديگر در ميان هم از صميم قلب وطوع ورغبت نه به تكليف كسى .
و ظاهر آنست كه ( ذلك ) خطابست مر پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم را .
و ( منكم ) و ( ذلكم ) تا آخر خطابست مر مؤمنان را مثل قول او ( يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ) چنان كه گذشت .
و احتمال دارد كه ( ذلك ) نيز خطاب باشد مر مؤمنان را به اعتبار قوم وفرقه وطايفه .
وقول او ( ذلِكَ يُوعَظُ بِهِ ) تا آخر تأكيد نهى مذكور است وتعليل آن واشارتست به آن كه انقياد نهى مذكور از خواص ايمانست .
ومراد از ( أزكى ) بهتر ونافعتر است بحسب دنيا و آخرت و ( طهر ) پاك كننده تر از چرك گناه وطهر بمعنى تطهير مجازا .
ومخفى نيست كه آيت مذكوره دلالت ( 1 ) مىكند بر تحريم منع ازدواج زنان مطلقه خود را بعد از انقضاء عدت از آن كه شوهر ديگر كنند بطريق شرع .
هامش
( 1 ) خلاصه مفاد آيه ء كريمه اينست :
اولياء زنان مطلقه و يا اشخاص ديگران نبايد از شوهر كردن بطريق مشروع زن مطلقه را پس از اتمام رسيدن عده ء طلاق جلوگيرى نمايند چون كه احكام الهى واجب الرعايه ومشتمل بر مصالح است .