صيغه ء امر بمعنى وجوب باشد .
يا دادن متعه شرعيه است به ايشان مطلقا .
يا به شرط عدم فرض مهر و بر اين تقدير صيغه ء امر بمعنى ندب باشد يا وجوب ( 1 ) .
ومراد از تسريح در اين مقام عذر خواستن ورخصت دادن ايشان است تا از منزل شوهران خود بيرون روند .
وآيت مذكوره صريح است در آن كه مطلقات غير مدخوله عدت ندارند .
ودالست بر آن كه تمام مهر ايشان واجب نيست بلكه نصف مهر ايشان واجبست يا آن كه متعه شرعيه مندوبست يا واجب .
الاية السادسة قوله تعالى فى سورة البقرة : ( والَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ ويَذَرُونَ أَزْواجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وعَشْراً فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ والله بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ) ( 234 ) .
يعنى آنان كه ميرانيده مىشوند از شما ومىگذارند زنان انتظار مىكشند وعدت مىدارند بعد از ايشان آن زنان با نفسهاى خود چهار ماه وده روز .
هامش
( فَمَتِّعُوهُنَّ وسَرِّحُوهُنَّ ) را .
وبالجمله قول به اين كه مراد از تمتيع در آيه ء شريفه نصف مهر است خالى از وجه است خواه صيغه ء امر بمعنى وجوب باشد يا ندب .
( 1 ) قول اخير كه مراد از متعه در اين آيه ء شريفه متعه ء شرعيه است به شرط عدم فرض مهر نه در متن عقد و نه پس از آن ومراد از صيغه ء امر وجوب است .
موافق ظاهر قرآن و اخبار وارده از حضرات معصومين عليهم السلام است چنانچه مىفرمايد ( أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً ومَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتاعاً بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ ) و تفسير وجوه دلالت آيه در سابق مذكور گرديد .