پس اولى آنست كه هر يك مخصص باشد بما عداى قدر مشترك و در حكم قدر مشترك عمل كرده شود به آن چه احتياط مقتضى آنست و آن در ما نحن فيه اعتبار ( ابعد الاجلين ) است .
( و اما ثانى ) از جهت آن كه نزد علماء اصول فرقى نيست ميان عموم بالذات وعموم بالتبع در اعتبار با آن كه عموم بالذات ( الذين ) در آيت چهار ماه وده روز كافيست از براى اعتبار .
( و اما ثالث ) از جهت آن كه روايت سبيعة بر تقدير صحت مقاومت نمىكند با روايت ابن عباس رئيس المفسرين خصوصا وقتى كه مؤيد باشد بروايت امير المؤمنين و ائمه ء معصومين عليهم السلام .
پس معلوم شد كه آيت مذكوره دالست بر آن كه عدت زنان حامله ء مطلقه وضع حمل ايشانست .
وعدت زنان مطلقه ء غير حامله كه در سن حيض باشند و حيض ايشان منقطع شده باشد خواه مسترابه باشند وخواه غير مسترابه سه ماه است و تفصيل اقسام عدت .
واحوال زوجات به اعتبار عدت وعدم آن بر وجهى كه از نصوص آيات وروايات مستفاد مىگردد آنست .
كه اگر زوجه حامله مطلقه باشد عدت او وضع حمل اوست خواه حره باشد وخواه امه .
و اگر متوفى عنها زوجها غير حامله باشد عدت او چهار ماه وده روز است ( اگر حره ) باشد و نصف آنست ( اگر امه ) باشد و اگر متوفى عنها زوجها حامله باشد عدت او ابعد الاجلين حره است اگر حره ء باشد ( ابعد الاجلين
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 443
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٤٤٣