( فطلقوهن ( 1 ) للعدة ) زيرا كه مقصود بالذات در اين مقام بيان طلاق است و ذكر احكام ديگر طفيلى است .
ومراد از وجوب اشهاد گواه گرفتن دو مرد عادل است از مسلمانان در طلاق چنان كه مرويست از اهل بيت عليهم السّلام .
وقول او ( وأَقِيمُوا الشَّهادَةَ لِلَّهِ ) اشارتست بوجوب اداى شهادت جهت رضاى خداى تعالى بر آنان كه متحمل شهادت شده اند بتقريب ذكر اشهاد در طلاق ( 2 ) و ظاهر آنست كه قول او ( ذلِكُمْ ) اشارتست به اشهاد مذكور وغرض مبالغه است در وجوب اشهاد در طلاق برين وجه كه امتثال اين امر كسى مىكند كه ايمان آورده باشد به خداى تعالى وبروز قيامت و كسى كه امتثال اين امر نمىكند گويا ايمان نياورده به مبدء ومعاد .
هامش
( 1 ) و بنا بر اين تقدير آيت اين گونه مىباشد يا أيها النبي اذا طلقتم النساء فاشهدوا ذوي عدل منكم ، وتأييد مىكند اين تقدير را وجود واو عاطفه در قول وى ( وأَشْهِدُوا ) چون كه اشهاد اگر از جمله ء شرايط رجوع به زوجه مىبود هر آينه مىبايست به كلمه ء فاء مىگفت ( فاشهدوا ) نه به واو عاطفه .
( 2 ) بلكه مراد از امر به اقامه ء شهادت تأكيد در اشهاد در اجراء طلاقست ومخاطب در ( أَقِيمُوا ) طلاق دهندگانست نه كسانى كه متحمل شهادت شده اند و كلمه ء ( للَّه ) هم براى اثبات اهميت اقامه ء شهادت بر طلاق است تا حقوق طرفين ضايع نشود و اين معنى را تأييد مىكند قول حق تعالى ( ذلِكُمْ ) كه اشارتست به اين كه اجراى طلاق واحصاى عده و اقامه ء شهادة بر اجراى طلاق اموريست نصيحت داده شده است به آنها كسانى كه ايمان به خدا وبروز آخرت داشته باشند .