قسم اول طلاق است ( 1 ) و در او ده آيتست :
هامش
( 1 ) طلاق دو قسم است ( يكى ) طلاق بدعت ( ديگرى ) طلاق سنت مراد از طلاق بدعى طلاقيست موافق شرايط معتبره در شرع نباشد چنان كه مراد از طلاق سنى طلاقيست كه با اجتماع شرايط معتبره در صحت طلاق اجراء بشود و از اين قسم طلاق تعبير مىشود بطلاق سنى بمعنى اعم به جهت شمول آن بهر طلاقى كه داراى شرايط صحت باشد .
و طلاق سنت چند نوع است :
1 - طلاقى كه مطلق ( شوهر ) را حق رجوع نباشد و آن را به اين مىگويند مانند طلاق زن غير مدخوله و طلاق صغيره و طلاق خلعى و مبارات . و طلاق زنى كه سه دفعه بوى طلاق داده شود . و طلاق زنى كه نه دفعه به او طلاق گفته شود . و طلاق زنى كه يائسه باشد .
2 - طلاقى كه شوهر در اثناء عده رجوع كرده ومواقعه هم انجام يابد و اين را طلاق عده گويند .
3 - طلاقيست كه شوهر پس از انقضاء عده رجوع كند بواسطه عقد جديد و مهر پس اين نوع طلاق را طلاق سنى بمعنى اخص گويند .
4 - طلاقيست كه شوهر در اثناء عده رجوع كند بدون اين كه مواقعه انجام يابد 5 - طلاقيست كه شوهر رجوع نكند مطلقا اين نوع طلاق داخل بطلاق سنت بمعنى اخص است .
و در اصطلاح فقهاء گاهى از انواع طلاق بطلاق رجعى تعبير كنند مگر طلاق به اين مناسبت صحت رجوع شوهر بزن خود هر چند رجوع نكرده باشد .
وبالجمله طلاق سنت گاهى استعمال شود در طلاقى كه موافق باشد با طلاقى كه حضرت رسول ( ص ) آن را سنت قرار داده است