فقهيه مستفاد مىگردد و بر تحريم نكاح ايشان پيش از انقضاء عدت ايشان مطلقا خواه عدت وفات باشد وخواه عدت طلاق .
بحث پنجم
در احكام متعلقه ء به نكاح پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم و در او هفت آيتست :
الاية الاولى قوله تعالى فى سورة الاحزاب : ( يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْواجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَياةَ الدُّنْيا وزِينَتَها فَتَعالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وأُسَرِّحْكُنَّ سَراحاً جَمِيلًا وإِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الله ورَسُولَهُ والدَّارَ الآخِرَةَ فَإِنَّ الله أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْكُنَّ أَجْراً عَظِيماً ) ( 28 ) .
يعنى اى پيغمبر بگو مر زنان خود را كه اگر باشيد متصف به اين صفت كه مىخواسته باشيد زندگانى دنيا را وزيب وزينت او را پس بياييد تا متمتع گردانم شما را و طلاق دهم شما را طلاق دادن نيكو . و اگر باشيد متصف به اين صفت كه مىخواسته باشيد رضاى خدا ورسول او را وسراى آخرت را پس به درستى كه خداى تعالى مهيا گردانيده از براى هر يك از زنان نيكوكار از جمله ء شما ثواب بزرگ .
سبب نزول اين آيت بر وجهى كه از تفسير منسوب به امام صادق عليه السّلام مرويست ( 1 ) آن بود كه چون پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم غنايم خيبر را جمع نمود و بر لشكر اسلام قسمت فرمود .
زنان آن حضرت گفتند كه بما هم حصه بده از اين غنيمتها .
هامش
( 1 ) چنانچه در تفسير على بن ابراهيم بن هاشم منقولست ( فالرجوع اليه احسن ) .