و حاصل آنست كه واجبست بر بالغان غير مملوك شما آن كه طلب اذن كنند از شما از براى در آمدن نزد شما در جميع اوقات بىتخصيص به اوقات ثلثه مذكوره هم چنان كه واجب بود بر بالغان غير مملوك در امتهاى سابق ( 1 ) آن كه طلب اذن كنند از براى آمدن نزد اقرباى خود در جميع اوقات پس اين آيت دلالت مىكند بر وجوب استيذان بالغان غير مملوك ( 2 ) از اقرباى خود جهت دخول نزد ايشان در جميع اوقات بخلاف بالغان مملوك واطفال غير بالغ ( 3 ) ليكن خلافست ميان فقهاء در آن كه اين آيت منسوخ است يا نه ( 4 ) .
الاية الخامسة قوله تعالى فى سورة النور النساء : ( والْقَواعِدُ مِنَ النِّساءِ اللَّاتِي لا يَرْجُونَ
هامش
( 1 ) مراد از جمله ء ( مِنْ قَبْلِهِمْ ) كسانى است كه در آيه ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ بُيُوتِكُمْ ) مذكور است نه بالغان در امتهاى سابق .
( 2 ) اما وجوب استيذان بالغان احرار از جهت صراحت آيه ء شريفه ( وإِذا بَلَغَ الأَطْفالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَأْذِنُوا ) بوجوب استيذان بر بالغان است به قرينه ء لام امر غايب و اما تقيد به غير مملوك به قرينه ء لفظ ( منكم ) است .
( 3 ) به جهت اين كه آيه ء ( لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ والَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ) صريحست كه وجوب طلب اذن بر ملك يمين صاحب منزل خواه كبير باشد وخواه صغير و بر صغار از احرار در اوقات سه گانه واجب است .
و اما در ساير اوقات پس طلب اذن واجب نيست چنانچه مىفرمايد ( لَيْسَ عَلَيْكُمْ ولا عَلَيْهِمْ جُناحٌ بَعْدَهُنَّ طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ ) .
( 4 ) قول به نسخ آيت مذكوره ناشى از بىتدبرى در مفاد آيات است به جهت اين كه در نسخ وجود تنافى ( تباين كلى ) بين دو حكم شرط است وبديهى است عدم وجود منافات بين مفاد الايات پس قول به نسخ از جمله ء منسوخاتست چنانچه در اثبات الايات مفصلا بيان كرده ايم .