طواف كننده ايد بر ايشان به سبب استخدام و تربيت ومحبت .
و اين كلام اشارتست بوجه عدم وجوب استيذان بر ايشان در غير اوقات مذكوره وبوجه تخصيص ايشان بوجوب استيذان در اوقات مذكوره با آن كه وجوب استيذان عام است ايشان را و غير ايشان را چنان كه سابقا معلوم شد .
وپوشيده نيست كه اين آيت ( 1 ) دلالت مىكند بر وجوب استيذان غلامان
هامش
( 1 ) از آيه ء شريفه فوائدى استفاده مىتوان كرد بشرح ذيل :
1 - اين كه لازمست بر مؤمنان كه تأديب و تربيت كنند غلامان خودشان بر اين كه اطفالى كه بالغ نيستند در موقع ورود به منزل در اوقات مزبوره بايد اجازه تحصيل كنند براى مراعات قانون ادب و اخلاق .
2 - اين كه شخص عاقل ودانا و صاحب اخلاق حميده بايد هميشه داراى لباس مرتب وآراسته باشد تا خارج از حدود ادب نشود .
3 - اين كه در مواقع استراحت وخلوت بيرون كردن لباس جايز است .
4 - موقع خلوت سه وقت است : ( يكى ) براى استراحت كه كندن لباس در آن وقت مجاز است ( دومى ) قبل از نماز صبح و پس از نماز خفتن ( سومى ) هنگام ظهر كه وقت استراحت غالب اشخاص است .
5 - اين كه اولاد واطفال مميز نابالغ وكنيز در اين سه وقت مذكور بايد تحصيل اجازه نموده داخل منزل و اطاق خلوت پدر و مادر وارباب شوند و اما در ساير اوقات اجازه قبلى لازم نيست به جهت اين كه اولاد وكنيزان براى انجام خدمت واخذ دستور از پدر و مادر وارباب محتاج به مراوده هستند تحصيل اجازه در همه اوقات موجب اختلال امور خانواده خواهد شد ( طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلى بَعْضٍ ) .
6 - اينهايى كه مذكور شد احكام وآياتى الهى است كه به زبان وحى به حضرت پيغمبر ( ص ) نازل ومبين شده است بايد مؤمنان با پيروى نمودن به آنها آداب و اخلاق را شعار خود بگردانند