است به مطلقه ء حامله ( 1 ) خواه به اين وخواه رجعى و به مطلقه رجعيه غير حامله بنا بر روايات صحيحه از ائمه ء هدى عليهم السلام ( 2 ) و بر آن كه واجبست بر زوج سكنى ( 3 ) ونفقه ء مطلقه ء حامله تا زمان وضع
هامش
( 1 ) وجوب اسكان وانفاق كه از قول ( أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ ولا تُضآرُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ ) مستفاد مىگردد مخصوص به زنان مطلقه ء رجعيه است به قرينه ء عود ضمير به مطلقات رجعيات كه در اول سوره ء مباركه مذكور گرديده پس قول به تخصيص خارج از ميزان علم است .
و اين حكم مستفاد از قول ( أَسْكِنُوهُنَّ ) شامل به مطلقه حامله نيست خواه به اين وخواه رجعى .
بلكه حكم مطلقه ء حامله مطلقا از حيثية انفاق از قول ( وإِنْ كُنَّ أُولاتِ حَمْلٍ فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ) مستفاد مىگردد پس قول به تخصيص ناشى از بىتدبرى در فقه آياتست .
( 2 ) روايات وارده از حضرات معصومين عليهم السلام در خصوص بيان وجوب نفقه به زنان مطلقه ء حامله از قبيل تخصيص وتقييد عموم واطلاق قول ( أَسْكِنُوهُنَّ ) نيست بلكه تفسير قول ( وإِنْ كُنَّ أُولاتِ حَمْلٍ ) است .
( 3 ) مستفاد از ظاهر آيه ء ( وإِنْ كُنَّ أُولاتِ حَمْلٍ ) وجوب انفاق مطلقه ء رجعيه ء حامله است تا زمان وضع حمل چون كه انفاق واسكان در ظرف زمان عده ء رجعيه واجبست نه در خارج از عده وعده ء ( أُولاتِ حَمْلٍ ) محدوده به وضع حمل است چنانچه فرمود ( وأُولاتُ الأَحْمالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ) .
ومراد از ( أولات حمل ) همانا مطلقات رجعيات صاحب حمل است نه مطلق حامله تا شامل باشد به حامله ء باينه به جهت اين كه مراد از مرجع ضماير زنان مطلقه ء رجعيه است چنانچه تحقيق يافت .
وقول به استخدام باراده ء رجعيات از مرجع ومطلق صاحب حمل از ضمير تكلف