مردم به بخيلى وحرصى را و اگر نيكويى كنيد وپرهيزكارى نماييد پس به درستى كه خداى تعالى هست به آن چه مىكنيد از احسان وپرهيزكارى و غير آن خبردار .
روايت كرده اند از امام باقر عليه السّلام كه دختر محمد بن مسلم زن رافع بن خديج بود وپير شده بود واو زن ديگر داشت كه جوان بود .
پس طلاق داد دختر محمد بن مسلم را يك طلاق و چون از عدت اندكى مانده بود .
گفت اگر مىخواهى رجوع كنم به تو به شرط آن كه صبر كنى بر زيادتى الفت ومحبت من بر زن ديگر و اگر مىخواهى واگذارم ترا تا عده ء تو منقضى شود .
گفت بلكه رجوع كن به من و من صبر مىكنم بر زيادتى الفت ومحبت تو نسبت به او .
و محمد بن مسلم رجوع كرد به او به اين صلح پس اين آيت نازل شد .
ومرويست از ابن عباس كه سوده دختر زمعه كه زوجه ء پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم بود بترسيد كه مبادا آن حضرت طلاق دهد او را پس گفت كه طلاق مده مرا وبنشان مرا با زنان خود وقسمت مكن از براى من ونوبت مرا به عايشه ده پس اين آيت نازل شد .
ومراد از خوف در قول او ( خافَتْ ) احساس ودريافتن است .
ومراد از نشوز بعل درشتى وايذاى شوهر است نسبت بزن مثل آن كه نفس ونفقه به او نرساند يا بزند او را يا دشنام دهد .
ومراد از اعراض او بىالتفاتى اوست مثل آن كه سخن نكند با او يا مجالست ننمايد با او .
وقول او ( امرأة ) فاعل خافت محذوفست وخافت مذكور مفسر اوست يعنى
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 351
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٣٥١