و به نكاح متعه نيز از جهت ( 1 ) اجماع فرقه ناجيه عليهم الرحمة والرضوان .
الاية الثانية قوله تعالى فى سورة النساء ايضا : ( حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ وبَناتُكُمْ وأَخَواتُكُمْ وعَمَّاتُكُمْ وخالاتُكُمْ وبَناتُ الأَخِ وبَناتُ الأُخْتِ وأُمَّهاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ وأَخَواتُكُمْ مِنَ الرَّضاعَةِ وأُمَّهاتُ نِسائِكُمْ ورَبائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ مِنْ نِسائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَإِنْ لَمْ تَكُونُوا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ وحَلائِلُ أَبْنائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلابِكُمْ وأَنْ تَجْمَعُوا بَيْنَ الأُخْتَيْنِ إِلَّا ما قَدْ سَلَفَ إِنَّ الله كانَ غَفُوراً رَحِيماً ) ( 23 )
يعنى حرام گردانيده شده است بر شما اى مردان نكاح مادران شما ودختران شما وخواهران شما و خاله هاى شما ودختران برادر شما ودختران خواهر شما ومادران رضاعى شما كه شير داده اند شما را وخواهران شما از جهت شيرخوارگى ومادران زنان شما ودخترانى كه تربيت كرده شده ء شمايند در كنارهاى شما از زنان شما كه مباشرت كرده ايد به آن زنان پس اگر مباشرت نكرده باشيد به ايشان پس گناهى نيست بر شما در نكاح دختران ايشان از شوهران ديگر ومنكوحه هاى پسران شما كه از پشتهاى شمايند و آن كه جمع كنيد در نكاح ميان دو خواهر مگر آن چه بتحقيق گذشته باشد به درستى كه خداى تعالى هست آمرزنده ء مهربان .
بعض مفسران گفته اند كه سبب نزول اين آيت آن بود كه چون رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم زينب دختر جحش را كه زوجه ء زيد بن حارثه بود بعد از طلاق زيد نكاح
هامش
( 1 ) بلكه به جهت ظهور آيه شريفه در حرمت موطوئه ء پدران زيرا كه مراد از نكاح جمع است خواه جمع به واسطه ء عقد نكاح دائمى باشد وخواه به انقطاعى وخواه بملك عين باشد وخواه بملك منفعت وخواه به زنا پس اطلاق آيه ء شريفه دلالت مىكند به حرمت منكوحه ء پدران مطلقا بر پسران .
واجماع فرقه ناجيه به حرمت بوجه اطلاق مستند به اطلاق آيه ء كريمه است وگر نه حجيت چنين اجماع محل كلامست در بين اعلام امت .