ومؤيد اين معنى است آيت لا حق و آن قول اوست : ( إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً ) .
وظاهرا ازين جهت شيخ ابو على طبرسى اين معنى را اختيار فرموده .
و احتمال دارد كه مراد از موصول مذكور وارثان ميت باشد كه در مجلس قسمتتر كه با ساير خويشاوندان محتاج درشتى مىكنند و به ايشان حق النظرى نمىدهند يعنى بايد كه چنين نكنند و خود را مثل آن ميت كه ازو خويشاوندان فقير غير وارث مىمانند فرض كنند .
وبرين تقدير مراد از قول سديد سخنى است كه دلالت كند بر حصول مقصود آن خويشاوندان .
ومؤيد اين معنى است آيت سابق و آن قول اوست : ( وإِذا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُوا الْقُرْبى ) تا قول او ( قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً ) .
ليكن اباء مىكند ازين معنى قول او ( ذرية ) زيرا كه حمل او بر خويشاوندان غير وارث بعيد است .
و احتمال دارد كه مراد از موصول مذكور جمعى باشد كه نزد مريض مىنشينند و با او مىگويند كه تمام مال خود را در راه خداى تعالى صرف كن تا ترا ثواب باشد و به وارثان خود چيزى مگذار يعنى بايد كه اين چنين نگويند ووارثان آن مريض را محروم نگردانند و خود را مثل آن مريض كنند و به بينند كه در آخر عمر خود چگونه غم وارثان خود مىخورند .
وبرين تقدير مراد از ( قول سديد ) آنست كه بگويند آن مريض را كه وارثان خود را محروم مگردان و تمام مال خود را به ديگران وصيت مكن .
ومراد از قول او ( فِي بُطُونِهِمْ ) قدر پرى شكمهاى ايشانست يعنى مىخورند
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 226
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٢٢٦