روييدن موى زهار بنا بر احاديث صحيحه .
و بر آن كه يتيم وصغير محجور وممنوعند از تصرف در مال خود تا زمان بلوغ ورشد .
و چون وصيت بمال مىباشد و به ولايت مىباشد و وصيت پدر و يا جد به محافظت يتيم و مال او از اين قسم است لا جرم احكام يتيم از ملحقات وصيت باشد ازين جهت در اين كتاب آيات مشتمله بر آن مذكور مىگردد با آن كه حكم قسم ثانى وصيت نيز معلوم مىشود در ضمن احكام اولياء يتيمان .
ونيز آيت مذكوره دلالت مىكند بر آن كه ولى يتيم اگر توانگر باشد حرام باشد گرفتن او از مال يتيم مطلقا ( 1 ) .
و اگر درويش باشد جايز باشد او را گرفتن از مال او به قدر كفايت يا به قدر عمل يا به قدر اقل الامرين بنا بر اختلاف اقوال ( 2 )
هامش
به پانزده سالگى در پسر و به نه سالگى در دختر صدق مىكند كه ( بلغ خمس عشر سنة فى الغلام وبلغت تسعة سنة فى الجارية ) چنانچه متون اخبار صحاح است و ما در شرح وصيت عروة الوثقى مفصلا بيان كرده ايم .
( 1 ) آيه ء شريفه صريحست در منع از تصرفات مالكان در مال يتيم در صورت متمول بودن اوليايى صغار ويتيمان به قرينه ء لام امر در قول حق تعالى ( فَلْيَسْتَعْفِفْ ) .
( 2 ) جمعى از فقهاء اماميه قائلاند كه خوردن ولى صغير با فقر وپريشانى از مال صغار بعنوان استقراض است كه پس از توانائى اداء نمايد نه مجانى چنانچه در مجمع البيان به حضرت امام باقر عليه السلام نسبت داده است .
وجمعى قائلند كه مراد از خوردن ولى صغير اخذ اجرت مثل است چنانچه از قول خداى تعالى ( فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ) ظاهر است چون كه عمل مسلم محترم است ودليل به اجبار شخصى به انجام دادن حوائج صغار بدون اجرت قائم نشده است .
و بنا بر اين جمعى گفته اند كه قول خدا ( ومَنْ كانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ) محمول بر استحباب است