الاية الاولى قوله تعالى فى سورة البقرة : ( كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ والأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ الله سَمِيعٌ عَلِيمٌ فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ الله غَفُورٌ رَحِيمٌ ) ( 180 )
يعنى نوشته شده است ومندوب گردانيده شده است بر شما اى مؤمنان وقتى كه حاضر شود يكى از شما را مرگ اگر بگذارد مال بسيار وصيت كردن از براى پدر و مادر وخويشاوندان بطريق عدل وراستى ثابت است اين حكم ثابت بودنى بر پرهيزكاران پس هر كس تغيير دهد اين وصيت را بعد از آن كه شنيده باشد آن را و معلوم او شده باشد پس اين است وجز اين نيست كه گناه آن تغيير بر آن كسانست كه تغيير مىدهند آن را به درستى كه خداى تعالى شنواست كلام ايشان را داناست مر ايشان را پس هر كس كه گمان برد ازو وصيت كننده ميلى را از حق بباطل بر سبيل خطاء يا سهو يا ارتكاب گناهى را بر سبيل عمد پس اصلاح كند ميان آن وصيت كننده و ورثه و كسى كه وصيت از براى او واقع شده پس نيست هيچ گناهى بر آن اصلاح كننده به درستى كه خداى تعالى آمرزنده ومهربانست .
بدان كه بعض مفسران گفته اند اين آيت منسوخ است ( 1 ) به آيت ميراث و آن قول اوست : ( يُوصِيكُمُ الله فِي أَوْلادِكُمْ ) تا آخر وبحديث نبوى صلى الله عليه وآله وسلَّم كه ( ان الله اعطى
هامش
( 1 ) بدان كه در تحقق نسخ ثبوت تنافى وتضاد وجود اتحاد در موضوع ومحمول ونسبة بلكه در امور هشت گانه معتبر است پس وقتى كه منافات در ميان دو حكم مرتفع شد به سبب عدم اتحاد در موضوع ومحمول ونسبة آن وقت حكم به نسخ لغو خواهد شد و معلوم است كه مفاد آيه ء وصيت مغاير با مفاد آيه ء ميراثست از جهت اين كه آيت وصيت صريحست در تشريع توصيت مال در صورت ثروت بر والدين واقربين و شك نيست كه پدر و مادر وارث هستند بالاصالة به حكم آيت ميراث وتوصيه ء حكم زائد است كه براى حفظ احترام ومراعاتشان ايشان تشريع شده است .