اعتداء كه مرتب گردانيده بر او جزاى او را به مثل او واستيفاء مالك مال مغصوب را از غاصب جبرا و قهرا از آن جمله است و باقى احكام غصب از روايات معتبره معلوم گردد چنان كه در كتب اصحاب مذكور است ( 1 )
الاية الثانية عشرة قوله تعالى فى سورة الملك : ( كُلَّما أُلْقِيَ فِيها فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ قالُوا بَلى قَدْ جاءَنا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنا وقُلْنا ما نَزَّلَ الله مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلالٍ كَبِيرٍ وقالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ ما كُنَّا فِي أَصْحابِ السَّعِيرِ فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لأَصْحابِ السَّعِيرِ ) ( 10 )
يعنى هر گاه كه انداخته شوند در دوزخ جماعتى از كافران پرسند ازيشان نگهبانان دوزخ كه مالك دوزخ وتابعان اويند كه آيا نيامد نزد شما پيغمبر بيم دهنده اى از نزد خداى تعالى گويند كه بلى بتحقيق آمد نزد ما پيغمبرى بيم دهنده اى از نزد خداى تعالى پس دروغ گوى شمرديم ما او را وگفتيم كه نفرستاده است خداى تعالى هيچ پيغمبرى وحكمى را نيستيد شما اى بيم دهندگان مگر در گمراهى بزرگ وگويند كه اگر مىبوديم ما مىشنيديم سخن پيغمبران را در دنيا يا به عقل كامل خود در مىيافتيم حق را نمىبوديم امروز در ميان اهل دوزخ پس اقرار كنند به گناهان خود پس دور باشند اهل دوزخ از رحمت خداى تعالى .
بدان كه قول او ( وقُلْنا ما نَزَّلَ الله مِنْ شَيْءٍ ) عطف تفسير قول اوست : ( فَكَذَّبْنا ) از براى بيان طريق تكذيب .
و ظاهر آنست كه قول او ( إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلالٍ كَبِيرٍ ) تتمه ء قول دوزخيانست وخطابست همه پيغمبران را به آن كه منحصر است حال شما در ضلالت بزرگ جهت كمال مبالغه در تكذيب بعد از مبالغه ء تامه بقول خود : ( ما نَزَّلَ الله مِنْ شَيْءٍ
هامش
( 1 ) ( الحادي عشر ) مبحث اقرار و در آن يك آيت مذكور شده است .