چنان كه گذشت ومىتواند بود كه مراد معنى مشهور عفو باشد و آن بخشيدن گناه است وبخشيدن را شعار خود گردان .
ومراد از امر به عرف امر به معروفست يعنى امر كن مردم را به طاعات و اعراض كن از جاهلان كه مصر باشند در ترك معروف وامر بمعروف يا شريكند در ايشان و دور نيست كه مراد از اعراض از جاهلان گذشتن از گناه ايشان باشد .
ومؤيد اينست آن كه روايت كرده اند كه چون اين آيت نازل شد پرسيد رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلَّم از جبرئيل عليه السّلام كه معنى اين آيت چيست جبرئيل عليه السّلام گفت كه نمىدانم پس بازگشت و از خداى تعالى معلوم كرده آمد .
وگفت كه اى محمد به درستى كه پروردگار تو امر كرده است ترا در اين آيت به آن كه صله رحم به جاى آورى وپيوند كنى با كسى كه قطع رحم تو كرده است و بدهى كسى را كه محروم گردانيده است ترا وعفو كنى از كسى كه ظلم كرده بر تو .
ومرويست از امام صادق عليه السّلام كه امر كرده است خداى تعالى در اين آيت پيغمبر خود را به مكارم اخلاق .
پس اين آيت دلالت مىكند بر فضيلت مكارم اخلاق مذكوره .
و اما آن كه بعضى فقهاء گفته اند كه آيت مذكور دلالت مىكند بر آن كه مكروه است طلب مرابحه در سودا كردن با مؤمنان مگر در حالت ضرورت .
و بر آن كه مكروهست معامله كردن با مردم سفله ودنى كه تفاوت نمىكند ايشان را هر چه نسبت به ايشان گويند چنان كه در فقه مقرر است مبنى بر آنست كه متبادر از امر به عرف بمعنى معروف امر بحسنة است وحسنة مطلق است وشامل است ترك طلب ربح را در سودا با مؤمنان .
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 145
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص١٤٥