ادله مذكوره ظاهر مىشود كه عقليست وكفائى .
چنان كه مخفى نيست بر منصف ذكى .
وامر معروف و نهى منكر را مراتب مختلفه است بحسب شدت و ضعف از مجرد بغض وبراءت باطنى تا جرح و قتل و وجوب وندب ايشان نيز به ترتيب است بطريق الاضعف فالاضعف .
و در ايشان فوايد عظيمه ومثوبات كثيره است و در اين باب احاديث بسيار وارد شده چنان كه مرويست از پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم كه فرمود لتأمرن بالمعروف ولتنهين عن المنكر و الا يولى عليكم شراركم ويدعو خياركم فلا يستجاب بهم يعنى سوگند به خدا كه هر آينه امر كنيد بمعروف و هر آينه نهى كنيد از منكر و الا مسلط شوند بر شما بدان شما و طلب خيرى كنيد نيكان شما پس هيچ كس اجابت نكند ايشان را .
ومرويست كه گفت ( هما خلقان من اخلاق الله وكفى بذلك فضيلة لمن اتصف بهما ) يعنى امر بمعروف و نهى از منكر دو صفت حميده اند از صفات حميده ء
هامش
توانائى و صاحب طاعت نباشد واجب نيست مسعده گفت شنيدم كه سؤال كردند از حضرت صادق ( ع ) از معنى حديثى كه از حضرت پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم رسيده است كه افضل جهاد كلمه ء عدل است در نزد پيشوائى ظالم ، فرمود معنايش اينست كه امر مىكند به چيزى پس از معرفت آن و آن جائر قبول مىكند آن سخن را وگر نه پس واجب نيست .
خلاصه ء كلام اينست كه امر بمعروف و نهى از منكر بر جميع مكلفان واجب است زمانى كه متعلق امر و نهى هر چند به اقدام يك نفر صاحب نفوذ حاصل شود آن وقت از سايرين ساقط مىشود وگر نه بر همه واجب است به اجتماع شرايط .