ومراد از ( ثَلاثَةِ أَيَّامٍ ) روزه داشتن هفتم و هشتم و نهم ذى الحجه است .
ومراد از ( سَبْعَةٍ إِذا رَجَعْتُمْ ) روزه داشتن هفت روز است بعد از رسيدن به منزل اصلى وقول او ( تِلْكَ عَشَرَةٌ كامِلَةٌ ) تأكيد است مر وجوب صوم ده روز مذكور را .
وذلك در قول او ( ذلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرامِ ) اشارتست به حج تمتع چنان كه متبادر است ازو بنا بر وضع او از براى مشار اليه بعيد نه به هدى يا صيام .
چنان كه بعضى از مخالفان توهم كرده اند .
ومراد از حضور مسجد الحرام آنست كه ميان مكه و منزل او كمتر از چهل و هشت ميل باشد از هر جانب مكه پس اگر مسافت ميان منزل او و مكه بيشتر از آنست كه مذكور شد واجبست برو كه حج تمتع به جاى آورد . و اگر كمتر است از آن واجبست برو كه حج افراد يا قران به جاى آورد .
ومخفى نماند كه آيت مذكوره دالست بر چند حكم از احكام حج
هامش
منزل خارج جماعت را دعوت به مسجد كرد و اظهار داشت كه آيا مىدانيد كه فاخته بنت خطاب خواهر من است همه گفتند آرى مىشناسيم پس قضيه ء ديدن كودك وتوليد آن از متعه را بيان كرد وگفت كى راضى مىشود به اين كه خواهرش از متعه فرزندى بياورد سپس از غيرتش تهديد كرد كسى را اعاده به متعه نمايد وگفت آن چه گفت اينست سبب نهى وتحريم عمر نكاح متعه را چنانچه مفصلا در رساله ء متعه نقل كرده ايم پس نهى عمر از باب سياست بوده بعدا منجر به نهى از سنت گرديد تا اين كه از بدعتهاى وى بشمار رفت .