خاتم الانبياء محمد مصطفى ( ص ) به مسئله نبوت مىپردازيم و اين ديدگاهى است كه وجود مبارك حضرتش را اثبات مىكند و اگر از بعد ديگرى جز نبوت ، به تفسير شريعت و تعاليم الهى او بپردازيم ؛ تفسيرى ناصواب و غيرمعقول خواهد بود .
او ، انسان مكتب نرفته و درس ناخواندهاى بود كه در محيط جاهليت رشد كرد با فضايى كه علم و معرفت در آن راه نداشت ، با اين وصف شريعتى را آورد كه احكام و تعاليم و نظراتش ، در تمام علوم و فنون براى بشريت تا آن عصر نظير نداشت . شريعتى كه عالميان را از تاريكيها به روشناييها هدايت نمود ؛ تا آنجا كه خردمندان عالم ، سر بر آستانش فرود آوردند و در برابر والايى و عظمتش فروتنى كردند . لذا اين معجزه ، تفسير و توجيهى جز از راه ماوراء طبيعت ندارد .
حضرت محمد ( ص ) معاندين و منكران نبوت را براى مقابله با قرآن كريم به مبارزه طلبيد و ما از كارشناسان و دانشمندان نابغه جهان مىخواهيم اگر قادرند تفسيرى - به غير از ديدگاه وحى - براى اين شريعت داشته باشند كه چگونه مردى استاد نديده مىتواند كتابى در حقوق يا اخلاق و يا پزشكى تأليف كند حال آنكه نه كتابى خوانده و نه از دانشمندان چيزى شنيده است ؟ بنابراين هيچ تفسيرى براى اين مسئله غيرعادى و فوق طبيعت جز وحى و نبوت نمىتوان بيان كرد ؛ چنان كه هيچ تفسيرى براى نظام منسجم هستى جز وجود خالقى قادر و مختار نمىتوان ذكر نمود .
و همچنين هر مسألهاى كه علم از تفسير آن عاجز باشد بايد آن را با ما فوق طبيعت تفسير كرد مانند علم آموختن بدون مدرسه رفتن ، زنده كردن مردگان بدون معالجه و درمان و ديگر پديدههايى كه مشاهده و تجربه از حصول به اسباب و علل آن ناتوان است .
امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — صفحة 26
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٢٦