ارتباط است . پنير منبع تغذيه شاخ و برگ و شكوفه و خوشه درخت است . براى دسترسى به آن چارهاى جز « كشتن » درخت نيست . براى كشتن درخت تمام شاخ و برگ آن بريده مىشود ، و سر از تن نخل جدا مىشود .
اگر گلولهاى در دل نخل نشيند ، و يا دلش به قطرات نفت آغشته شود جان مىبازد .
كشتن و قربان كردن انسان در طول تاريخ بشر رويداديست عادى ، و جباران و ستمگران تاريخ هزاران نفر از ابناى بشر را در پاى هوسهاى خود قربان كردهاند و مىكنند . اما بجز نخل كدام درخت قربانى مىشود ؟ قربان كردن نخل پيشينهاى كهن دارد ، و در تمدّن بابل نيز مرسوم بوده است .
قربان كردن در مقدم عزيزان رسمى است كهن كه هنوز به قوت خود باقى است ، اما در پارهاى نواحى خرماخيز مقدم مهمانان و عزيزان را با قربانى كردن نخل ارج مىنهند .
نخل را عمّه انسان ناميدهاند و شاخههاى سبز آن را در گور مردگان مىنهند و مىگويند تا رطوبت برگها باقى است مرده از فشار قبر و عذاب در امان است .
عبد الجليل رازى قزوينى در كتاب « النقض » مىنويسد : « چون آدم را از بهشت به زمين فرستادند جبرئيل را گفت از آن درخت خرما كه من به زير آن خفتمى و نشستمى دو چوبك بياور تا مرا از نسيم او راحتى باشد . جبرئيل آن بياورد و بنهاد . درخت بارور شد . آدم در سايهء آن نشستى و از ميوهء آن خوردى . چون از دنيا برفت خداى تعالى فرمود دو چوبك از آن در كفن آدم بپيچند . و آدم چون خرما ديدى گفتى :
هذا عمّتكم ؛ اين عمّه شماست پس جريدتين سنت آدم و حوا شد . آنگه سنت همه انبيا شد ، آنگه سنت محمد مصطفى ( ص ) و المرتضى ( ع ) . »
و اين سخن از دانايان كهن مانده است : « باز از مرغان ، شتر از بهايم ، خرما بن از درختان ، ياقوت از جواهر ، قرآن از كتب ، كعبه از بناها ، دل از اعضاى بدن ، و خورشيد از ستارگان برترين آنهاست . »
كاشت نخل به دو روش انجام گيرد :
الف : كاشت هسته ؛ هسته خرما جسمى سخت و استخوانى است . در يك سو شكافى دارد ، و در ديگر سوى نقطهاى برجسته كه نطفهء آن است ، و از همين نقطه است كه پس از كشت جوانه مىزند . هسته خرما در پاييز كشت مىشود ، و پس از چند بار آبيارى جوانه از خاك سر بر مىكشد . پس از يك سال داراى پنج تا شش برگ مىشود و به تدريج به رشد خود ادامه مىدهد . ريشه نخل افشان است ، و براى رسيدن به رطوبت در دل خاك چندين متر پيش مىرود . قطر هر ريشه در يك درخت بالنده و قوى به بيش از يك سانتى متر مىرسد . هسته بسته به نژاد پس از چند سال مىزايد . تجربه نشان داده هفتاد درصد هستههاى سبز شده به « نر مىزايند » يعنى « نر » مىشوند . درخت نر اگر چه بر خلاف انسان « نر » مىزايد اما بارور نمىشود .
ب - كشت پا جوش - نخل تا جوان است پيرامون خود جوانههايى مىروياند كه به آن
سفرنامه شاردن ( فارسى ) — صفحة 1937
مساهمون: ژان شاردن
ص١٩٣٧