تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه شاردن ( فارسى ) — صفحة 1880

مساهمون:

ص١٨٨٠
سعدى آنجاست . ايرانيان سعدى را بزرگ‌ترين شاعران خود مىدانند . ربع فرسنگ در مغرب قبرستانى است كه دورش حصار دارد و در ميانش رو به قبله مقبره‌ايست كه مطاف و زيارتگه مردمان متدين و درويشان مىباشد . و هر روز گروه بسيارى در آن جا به نماز مىايستند . آن آرامگاه حافظ است كه ايرانيان به آن اعتقاد تمام دارند و برآنند كه در سال 1381 ميلادى ( 760 شمسى ) درگذشته است . اما چون در اشعارش نام شراب زياد آمده معدودى بر اين باورند كه مسلمانى راستين نبوده است . نزديك اين گورستان باغ بزرگيست كه درختان آن منحصر به درخت سرو است و به راستى تماشايى است . مردم يكى از آن درختها را به هم نشان مىدهند و مىگويند اين سرويست كه شاه عباس بزرگ در سال 1607 ( 986 خورشيدى ) به دست خود كاشته است . بيشتر باغهاى شيراز با درختان سرو زينت و جلوه يافته‌اند و سروهاى اين شهر با طراوت‌تر و بلندتر و راست‌تر از سروهاى جاهاى ديگر است .

شيراز از ديدگاه ابن بطوطه

شيراز شهرى قديمى و بزرگ و آباد است . باغهاى بزرگ و چشمه‌سارهاى پر آب ، خيابانهاى زيبا و بازارهاى معمور دارد . در اين شهر نظم و ترتيبى شگفت‌انگيز حكمفرماست . هر دسته از اصناف بازارى جداگانه دارد . مردمان شيراز همه خوبرويند و جامه‌هاى پاكيزه مىپوشند . از نظر آبادانى و زيبايى بازار و بسيارى باغ و چشمه‌سار و زيبارويى مردم جز شيراز همتاى دمشق نيست . شيراز در زمينى هموار واقع شده و پنج نهر از ميان شهر مىگذرد . يكى از آنها ركن آباد است كه آبى بس صاف و گوارا دارد . بزرگ‌ترين و زيباترين مساجد شهر مسجد عتيق است . صحنش را با سنگ مرمر فرش كرده‌اند و هر شب به آب مىشويند . زنان شيرازى پاكدامن ، و به پيرايه عفاف آراسته‌اند و از غرائب رسمهاشان اين است كه روزهاى دوشنبه و پنج شنبه و جمعه در مسجد جامع شهر براى شنيدن مواعظ واعظ حضور مىيابند ، و هر وقت هوا گرم باشد با بادبزن خود را باد مىزنند . شيرازيان مردمى بىباك و دليرند و همواره نسبت به حاكمان خود سركشى مىكنند . از جمله مزارات شيراز مزار احمد بن موسى برادر على بن موسى الرضاست . تاش خاتون مادر سلطان ابو اسحاق براى اين مزار مدرسه بزرگى ساخته است كه در آن مسافران را اطعام مىكنند ، و بر سر تربت احمد چند تن قارى قرآن تلاوت مىكنند . در شيراز سيّد بيش از ديگر شهرهاى ايران است . شيراز - ويليام فرانكلين افسر ارتش انگليس و شرق‌شناس معروف كه در سال 1786 ميلادى - 1165 خورشيدى - به ايران سفر كرده و هشت ماه در شيراز اقامت داشته است دربارهء اين شهر نوشته : در سراسر روى زمين زيباتر از دره‌اى كه شيراز در آن افتاده نمىتوان يافت . گلهاى رنگارنگ كه هر يك عطرى دلاويز و جان‌پرور مىپراگنند ، گياهانى كه هر كدام رايحه‌اى لطيف دارند همه چنان فضا را عطرآگين كرده‌اند كه آدمى از ديدن آن مناظر و استشمام آن