در محضر افلاطون شاگردى كرد و دانش بسيار اندوخت . در منطق ، طبيعيات و الهيات و خلقيات كتب مهمى تأليف كرد . آنچه دربارهء منطق نوشته شامل هشت كتاب است به اين شرح : قاطيغورياس ( مقولات )
Categoric
؛ بارى ارميناس
Hermeneias
( يعنى تعبيرات ) انالوطيقا
Analytiquea
( يعنى برهان ) طوبيقا
ToPiques
( به معنى جدل ؛ سوفسطيقا ( به معنى مفالطه ) ريطوريقا
Rhetorique
( به معنى خطابه ) ؛ بوطيقا ( به معنى شعر ) . جمع اين رسائل در قديم ارغنون
Organon
ناميده مىشد .
ارسطو از همسر اولش فتياس داراى دخترى شد و پس از اين كه او درگذشت زن ديگرى گرفت و داراى پسرى شد كه او را نيقوماخوس ناميد .
پس از اين كه آوازهء دانش ارسطو در سراسر يونان زمين پيچيد فليپ پادشاه مقدونيه در سال 342 پيش از ميلاد وى را به معلمى پسرش اسكندر كه در آن زمان سيزده ساله بود برگزيد . و وقتى اسكندر جاى پدرش را گرفت و به جهانگيرى پرداخت از هر شهر كه مىگشود نفايسى براى استاد خود مىفرستاد . برخى از آنها مشتمل بر جانوران و گياهان بود كه در يونان وجود نداشت .
ارسطو پس از مرگ اسكندر به آتن بازگشت و مدت ده سال به تدريس پرداخت و سرانجام در شصت و هشت سالگى در سال 316 پيش از ميلاد مقارن با سال سوم المپياد صد و چهارده درگذشت . دربارهء شمايل او نوشتهاند : نيكو بالا ، سپيد اندام ، درشت استخوان و گشاده سينه بود و چشمان ريز و بينى كشيده داشت . به هنگام حركت هر زمان تنها بود تند ، و هر وقت با شاگردان بود آهسته مىرفت . به مدارا و با تأمل سخن مىگفت ؛ به موسيقى عشق مىورزيد و در جامه پوشيدن و غذا خوردن جانب اعتدال را رعايت مىكرد .
اسكندر دربارهء ارسطو گفته است : درست است كه پدرم موجب به وجود آمدنم شده اما معلم ارسطو درست زندگى كردن را به من آموخته است .
ارسطو بر اين اعتقاد بود كه شجاعت مرد در فرماندهى و شجاعت زن در فرمانبردارى است . چون زن در پنجاه سالگى و مرد در هفتاد سالگى از توليد نسل بازمىمانند مناسب آنست كه اختلاف بيست سال از آغاز ازدواج مورد توجه قرار گيرد
ارشميدس : در قرن سوم پيش از ميلاد ميان سيراكوزيها و روميها به سببى جنگ سختى درگرفت . روميها از نظر سلاح جنگ بر عدهء جنگجويان بر سيراكوزيها فزونى داشتند ، و چنين مىنمود كه پيروزى از آن آنها خواهد بود . در اثناى جنگ ارشميدس - 287 - 212 - كه طرفدار سيراكوزيها بود چندين منجنيق ساخت كه لشكريان سيراكوز با آنها سنگ به سپاهيان روم پرتاب مىكردند ؛ و طىّ مدت سه سالى كه اين جنگ ادامه داشت سيراكوزيان به سبب داشتن اين منجنيقها اندك اندك به پيشرفتهايى توفيق يافتند . افزون بر اين ، اين رياضيدان و فيزيسين و مهندس بزرگ آيينهاى ساخت كه چون آنها را برابر خورشيد مىگرفت و حرارت را بر روى كشتيهاى روميان متمركز مىكرد آتش در آنها مىافتاد .
مارسلوس سردار و كنسول روم چون محاصره شهر و سپاهيان دشمن را بىفايده ديد فرمان