مىدهم .
كشتى يكى از ورزشهاى مهمّ طبقات پايين است . جايى كه كشتىگيران به اين ورزش مبادرت مىورزند زورخانه ناميده مىشود كه به معنى جايگاه پرورش زور و نيروست . همهء بزرگان و حاكمان استانها در خانهء خود زورخانهء اختصاصى دارند ، و در آن به اين ورزش مىپردازند . افزون بر اينها هر شهرى گروهى كشتىگير دارد كه در شهر خويش مشهورند و گاهى نمايشهايى مىدهند . معمولا كشتىگيران را پهلوان مىنامند كه به معنى زورمند و دلير است . پهلوانان براى تفريح خاطر و سرگرمى خويش به اين ورزش مىپردازند ، و گاهى نيز در حضور جمع نمايشهايى انجام مىدهند ، بدين شرح : هنگام كشتى گرفتن شلوار چرمين محكمى كه به روغن اندوده است مىپوشند ، و جز اين لباسى بر تن ندارند . پارچهء سفيدى به كمر مىبندند و روى آن را به روغن مىاندايند تا دست حريف بر آن بلغزد و نتواند او را به چنگ بگيرد . پس از اين كه دو حريف كشتىگير در مكان صاف و هموارى آمادهء كشتى گرفتن شدند طبّال براى تحريك و تهييج آن دو به زورآزمايى بيشتر ، طبل كوچكش را در تمام مدت كشتىگيرى به صدا درمىآورد و بدينسان آغاز كشتى را اعلام مىكند . كشتىگيران لختى به رجزخوانى و خودنمايى مىپردازند آنگاه به نشان دوستدارى دست يكدگر را مىفشرند ، سپس با نواى طبل هر يك دست خود را به ران و پهلوى خويش مىزند و پس از اينكه بار دگر به هم دست دادند سه نوبت ديگر مانند بار اول با دست به ران و پهلوى خود آهسته فرو مىكوبند و اين كار از آن مىكنند كه نفسشان تازه گردد ؛ آنگاه به هم مىچسبند ، نعرهاى مىكشند ، و هريك مىكوشد ديگرى را بر زمين بزند . و در اين مبارزه كشتىگيرى پيروز است كه بتواند سراسر پشت حريفش را بر زمين برساند ، و لحظهاى چند وى را در چنان حالت نگهدارد ، و نشان پيروزى جز اين نيست .
شمشيربازى يكى ديگر از ورزشهايى است كه براى نمايش يا سرگرمى و تفريح خاطر اجرا مىكنند . شمشيربازان پس از حضور در محل نمايش سلاحشان را پيش پاى خود بر زمين مىنهند . سلاح شمشيربازان عبارت از سپر و شمشيرى راست - تيغه مىباشد . در آغاز پيكار دو حريف زانوان خود را بر زمين مىزنند . سلاح خود را مىبوسند و به پيشانى مىسايند . سپس بر پا مىايستند ، و در حالى كه شمشير و سپرشان را به دست دارند با آهنگ طبل دمى چند مىرقصند ، جست و خيز مىكنند ،
سفرنامه شاردن ( فارسى ) — صفحة 784
مساهمون: ژان شاردن
ص٧٨٤