پيچك مىآويزند .
در بيرون كاخ نيز مردم به پيروى از شاه دستههاى دعاخوانى تشكيل مىدهند ، و به راه مىاندازند بهترين چيزهاى خود را به يكديگر هديه مىدهند ، و به در خانههاى خود شاخهء پيچك مىآويزند . مسيحيان در زمانهاى گذشته آراستن خانهها را با آويختن شاخههاى درختان عملى نكوهيده و زشت مىشمردند ؛ چنان كه ترتول (
tertul
) نوشته است : مسيحيان هرگز شاخههاى غان را براى زينت خانهها به كار نمىگيرند ؛ و مارتين براكار (
martin braccar
) در مجموعهاى كه به نام انجمن يونانيان تأليف كرده آورده است كه : مسيحيان در اعياد از آذين كردن خانههاى خود با شاخههاى غان و عشقه يا درختان ديگر ممنوع بودهاند . پاپ گرگوار سوم نيز اجراى اين مراسم را در رم نهى كرده ، و قانونى قديمى كسانى را كه بر خلاف اين دستور عمل مىكردهاند به سه سال توبه كردن محكوم مىكرده است و ششمين شوراى عمومى قدرت و نفوذ اين قانون را تجديد كرده . طرتولين (
tertulien
) مورخ مذهبى گفته است :
پروردگار مؤمنان مسيحى را از آراستن در خانههاى خود با شاخههاى درختان نهى بليغ فرموده ؛ و هم او روايت كرده كه خداى بزرگ كسى را كه به اين عمل مبادرت ورزيده بود به سختى مجازات كرده است . و چون در كيش حضرت عيسى مسيح آذين بستن در خانهها ممنوع بوده ، مؤمنان واقعى هرگز چنين نمىكردند . امّا بنا به گفته ترتول چون كسان بسيار شيفته و دلباختهء آراستن در خانهها بودند ، سرانجام آيين مشركان در مذهب مسيح نفوذ كرد و در رديف اعمال مجاز درآمد .
روز ظاهر شدن حضرت مسيح كه مينگرليها اسكاركورشيا (
schar corechia
) مىگويند ، صبح زود مرغى را مىپزند و مىخورند ، و به دنبال آن شراب بسيار مىنوشند ، ضمنا از درگاه ربوبيت التماس تقديس مىكنند . در اين سرزمين رسم بر اينست كه روزهاى عيد ، پگاه ، پياده سوار بر اسب به كليسا مىروند . كشيش كه لباس رسمى روحانيت بر تن دارد جمعيت را به اين ترتيب به نزديكترين رودخانه رهنمايى مىكند : پيشاپيش جمعيت مردى كه شيپور دارد به شرحى كه سابقا اشارت رفت حركت مىكند ، و گاهگاه در آن مىدمد و به صدا در مىآورد . در پى او كسى است كه بيرقى پاره و فرسوده يا نو در دست دارد ، و در دنبال بيرقدار مرد ديگرى است كه حامل يك بشقاب پر از روغن گردو ، و يك كدوى قليانى است كه روى آن پنج شمع به شكل صليب نصب شده است . در پى وى كسى است كه مجمر و بخور