در روز معلوم رئيس خانواده ، قدرى از آن شراب را در ظرف كوچكى مىريزد ، و به كليساى مخصوص سن ژرژ مىبرد و دعا مىخواند . سپس با همان ظرف پر از شراب به خانهاش باز مىگردد و با افراد خانوادهاش به زيرزمين خانه مىرود . در آنجا همه دور خم شراب كه قبلا روى آن يك قرص نان ، مقدارى پنير و موسير يا تره گذاشتهاند جمع مىشوند و يك گوساله يا يك خوك يا يك بز مىكشند ، و پدر خانواده خون آن را دور خم مىريزد ، و پس از خواندن دعا به خوردن و نوشيدن مىپردازند .
مينگرليها چند جور ديگر نيز قربانى و نذر مىكنند كه همه را با ظرفهاى بزرگ پر از شراب انجام مىدهند . تا روز معين هيچ كس نبايد به اين ظرفها دست بزند . از جملهء اين قربانيها يكى كه ساميكانژيارا (
samicangiara
) نام دارد به افتخار سن ميشل لارشانژ (
saint michel l'archange
) ، و ديگرى به احترام سن كيريس (
saint quirice
) انجام مىگيرد ، و قربانى ديگرى كه به نام سان گرونتى (
sangronti
) شناخته مىشود به احترام خدا برگزار مىشود .
در اجراى مراسم اولين قربانى از سه نوع اخير يك خوك كوچك و يك خروس مىكشند . در قربانى نوع دوم يك خوك كوچك با نان اهدا مىشود ، و جز افراد خانواده ديگران نيز مىتوانند در مراسم قربانى شركت كنند . اما در مراسم قربانى نوع سوم جز از افراد خانواده كسى حضور ندارد . در اين قسم قربانى غالبا گوشت حيوانات كوچك نذر و مصرف مىشود .
جز اينها مينگرليها نذرها و قربانيهاى ديگر نيز در جريان سال به جا مىآورند .
چون مراسم اين قربانيها تقريبا همانند است ، و ادعيهاى كه خوانده مىشود نيز مانند هم است ، از شرح آنها در مىگذرم . اما گفتنى است كه دعاخوانى در اين مراسم هميشه با نوشيدن شراب و خوردن گوشت همراه است ، و روزى كه مراسم قربانى انجام مىپذيرد در نظر مردم مينگرلى روزى خجسته و فرخنده است . اما شادمانى مردم كلشيد به خاطر به جا آوردن مراسم قربانى و خواندن خطبه و دعا و تقرب به خدا نيست ، بل كه به خاطر نوشيدن شراب و خوردن گوشت و سرگرميهاى ديگر مىباشد . همچنين از خدا مىخواهند كه دشمنان آنان را نابود كند . البته در آغاز مراسم احتراماتى ناقص و كمرنگ به جا مىآورند ، و در برابر تصاوير مقدس تعظيم مىكنند ؛ اما ديرى نمىگذرد كه به صحبت و خنده و شوخى مىپردازند ، شادى مىكنند ، گويى كه در كوچه و بازار به هم رسيدهاند .