خرد شده نان مقدس را در كمى شراب مىريزند ، و به دست بيمار مىدهند تا بخورد ؛ و از تصوير مقدس التماس مىكنند كه بيمار را نكشد . وقتى بيمار بدين گونه نان مقدس را خورد دهان و ريش پر پشت و بلندش را كه بىهيچ گمان مقدارى از خردههاى نان مقدس در آنجا گرفته با دست يا آستين لباسش يا چيز ديگرى پاك مىكند كه همه بر زمين مىريزد .
عدهء كمى از مردم كلشيد از نان مقدس استفاده مىكنند ؛ زيرا خانوادههايى كه بيمار دارند به آن تطيّر و تفأل مىزنند . بدين سبب به جاى اينكه آن را به بيمار بدهند در يك شيشه يا يك كدوى قليانى كوچك كه در آن شراب باشد مىاندازند ، و به آن مىنگرند . اگر نان مقدس در ته ظرف شراب قرار گرفت نشان اينست كه بيمار جان به در نمىبرد و مىميرد ، و اگر در بالاى شراب ايستاد بيمار شفا مىيابد .
نازيلى را با مخلوط آرد و شراب و نمك درست مىكنند و مانند كاتوليكهاى مغرب زمين آب به آن نمىافزايند ، و مىگويند اگر آب به آن افزوده شود ، مدت زياد سالم نمىماند . بارى ، داورى را دربارهء اينكه مواد تركيب كنندهء نان مقدس به شرحى كه گذشت درست يا نادرست مىباشد ، به عهدهء كسانى مىگذارم كه در اين مورد صاحب نظرند .
در پايان هر سال كشيشانى كه هنوز نازيلى در اختيار دارند آن را در محراب كليسا مىگذارند تا موشها بخورند ؛ و اين است طريق تركيب ، و طرز مصرف توشهء راه بيماران ، و چگونگى احترامگذارى به آن . بنابراين آسان مىتوان به چگونگى معتقدات و گرايشها و باورهاى ايشان راه يافت .
سفرنامه شاردن ( فارسى ) — صفحة 189
مساهمون: ژان شاردن
ص١٨٩