يكى ديگر از موجباتى كه مردم مينگرلى را از اعتراف به گناهان باز مىدارد عدم رازپوشى كشيشان و اسقفهاست . اينان گفتههاى اعتراف كنندگان را براى ديگران حتى براى خود اعتراف كنندگان مىگشايند و برملا مىكنند مينگرليها براى اعتراف به گناهان خود وجود و حضور يك كشيش مخصوص را كه منزگارى (
monzgary
) مىنامند ، قناعت مىورزند و بدان خرسندند ، و از اين بيش نه مراسم اعتراف را رعايت مىكنند و نه لازم مىدانند . به سخن ديگر هر يك از مردم اين سرزمين به يك نفر از وابستگان كليسا اعم از راهب يا پاپاس و كشيش روى مىآورد ؛ و بىآن كه به مبانى اخلاقى و دانش و دين و پارسايى و ايمان وى وقوف داشته باشد به او متوسل مىشود . هر كدام از مينگرليها به نسبت دارايى و توانايى و معتقدات خود به منزگارى خاص خويش هدايايى تقديم و خواهش مىكند كه مسؤول مراسم اعترافات وى باشد . او نيز اين وظيفه و مسؤوليت آن را مىپذيرد ، اما هرگز آيين اعتراف صورت نمىپذيرد . اگر كسى به سختى بيمار شود بىدرنگ منزگارى يا مرجع و مسؤول اعتراف خود را به بالين خويش فرا مىخواند ؛ گرچه در چنين موارد نيز از اجراى مراسم اعتراف به گناه سخنى در ميان نمىآيد ، و تنها كار مهم مرد روحانى نخست درست كردن آب مقدّس و افشاندن و پف نم زدن به بيمار است از آن پس يكى از تصاوير مقدس را با آب مىشويد و ضمن خواندن دعا آن آب را به بيمار مىنوشاند . اگر بيمار بميرد اسب سوارى و ملبوس ، و تمام چيزهايى كه هنگام عبادت كشيش داشته است از آن منزگارى خواهد بود .
كلشيديهاى جاهل و ناآگاه از راه ديگر نيز مورد غارتگرى روحانيان دغل و دروغزن فريبكار قرار مىگيرند . توضيح اينكه برخى از كسان به هنگام خرّمى و تندرستى مبلغى قابل به يكى از روحانيان عالى مقام مىدهند و بىآنكه به معاصى خود اعتراف كنند سندى از كشيش مىگيرند كه هر چه گناه كردهاند ، و چندان كه تا پايان عمر معصيت كنند بخشيده خواهد شد . ولى چون دستيابى به اين سند معتبر و پر ارزش و غير قابل نكول ، هزينه سنگين دارد تنها دولتمندان مىتوانند به دست آورند و از مزاياى قانونى آن بهرهمند شوند . و از جمله كسانى كه بدين فيض عظيم نايل آمد پادشاهى بود كه از دست بطريق اورشليم اين سند معتبر و نجاتبخش را گرفت . اگر صاحب سند بيمار و مشرف به موت باشد نزديكان محتضر سند را در كف دستش مىگذارند . و بر اين باورند كه بنا به آنچه در سند نوشته شده و به مهر بطريق عظيمالشأن